21 mezmur

1.4. ትምህርተ ኅቡአት ቤተ ክርስቲያን በመድኃኒታችን ክርስቶስ ያመኑ ምእመናን ጉባኤ ሆና የተሰበሰበች መሆኗን ሁልጊዜም እናስባለን። የመሰብሰቧም ምክንያት ምን እንደሆነ መዘንጋት የለብንም። ቤተ ክርስቲያን ጉባኤ የምትሆንባቸው ምክንያቶች ብዙ ቢሆኑም አንዱ ግን የክርስቶስን መድኃኒትነት ለመስማት ከእርሱም ለመሳተፍ ነው። ይህ የክርስቶስ መድኃኒትነት ዓለም ከሞት ኃይል ነፃ የወጣበት ብሥራት ነው። ይህን ብሥራት በሌላ አጠራር ወንጌል እንለዋለን። በመሆኑም ሰዎች ይህን የድኅነት ብሥራት ይሰሙ፣ ከእርሱም ይሳተፉ ዘንድ ቤተ ክርስቲያን ጉባኤ ሆነች፤ ለእኛም በዚያች ጉባኤ ውስጥ መኖር ለድኅነታችን የማያዳግም አስፈላጊያችን ሆነ። ከላይ ያነሳናቸው ሁለት ጉዳዮች አሉ፤ ብሥራቱን መስማትና ከተበሠረው ድኅነት መሳተፍ። በተለያየ አኳኋን ይሁን እንጂ ሁለቱም ውስጥ ትምህርት እና ዕውቀት አለ። በመስማት ስለምናገኘው ትምህርት ብዙ ማለት አስፈላጊ አይሆንም። ይህን ሰምቶ የመማርን መንገድ በብዙ መልክ የተለማመድነው ነውና። መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስም ለሦስት ዓመታት ያደረገው በቃሉ ተናግሮ የዓለምን ድኅነት ማቅረብ፣ የመንግሥቱንም መቅረብ ለመመስረት መዘጋጀት ማስተማር ነበር። አባቶቻችን ይህን የጌታ ትምህርት የነፍስን ሕመም ለመፈወስ ያስተማረው እንደሆነ ብዙ ጊዜ ያስተምሩናል። "ሕመመ ሥጋ በተአምራት፣ ሕመመ ነፍስ በትምህርት" የሚለው የተለመደ አነጋገር ለዚህ ምስክር ነው። ቤተ ክርስቲያንም ጉባኤ ሆና ስትሠራ፣ ራሷ በምድር ያለች የክርስቶስ መንግሥት ሆና ስለ መንግሥቱ መዘጋጀት ዘወትር ትናገራለች፤ ሁላችንም ቆመን እንሰማለን። [14] በእርሷም ስንሰበሰብ መጽሐፍ ቅዱስ አውጡና እዚህ ምዕራፍ ላይ ተመልከቱ አንባልም። ሁላችንም ብሥራቱን በአንድነት ለመስማት እንሰበሰባለን እንጂ። የምንሰማውም በቤተ ክርስቲያን በኩል መድኃኒታችን ክርስቶስን ነው። ቤተ ክርስቲያን ደስታ የሆነውን የክርስቶስን ነገር ለዓለም በምታሰማበት ጊዜ መድኃኒታችንና አምላካችን ክርስቶስ ወንጌል ሆኖ ይገለጣል። የሚሰማ፣ በፍቅርና በትሕትና የሚሰማ፣ ኋላም በሥጋውና በደሙ የሚበላ ወንጌል። ቀድሞ ወንጌልና ትምህርት ሆኖ ይገለጣል። እኛም ሁላችንም የእርሱ ደቀ መዛሙርት (ተማሪዎች) ነን። በካህኑ አንደበት ሲናገር ከእርሱ እንማራለን፤ እርሱን ራሱን ትምህርት ሆኖን እንማረዋለን። በሚስጢር ጊዜ ትምህርት ሆኖ የሚሰማ ነውና የምንወዳቸው አባቶቻችን መድኃኒታችን ክርስቶስን "ትምህርተ ኅቡአት" ብለውታል። [15] በመለኮቱ የማይታይ ኅቡዕ ቢሆንም ሰው በመሆኑ ትምህርት ሆኖ ተሰምቶናልና። ረቂቁ መለኮት በሰው መሆን ታይቷልና። ክርስቶስን ትምህርት አድርገን ከሰማን በኋላ ስለ ሁላችን ሕይወት የቆረሰውን ቅዱስ ሥጋውንና ያፈሰሰውን ክቡር ደሙን እንቀበላለን። በዚህ ደግሞ ረቂቅ (መንፈሳዊ) ትምህርትን እንማራለን። እግዚአብሔር የፈቀደላቸው ንጹሐንም በክርስቶስ ሆነው ከእርሱ ጋር በጸጋ ተዋሕደው እግዚአብሔርን ያውቁታል። የክርስቶስን ትምህርት፣ የእርሱንም ትምህርትነት ምኝት ያደረጉ አልተጠቀሙም፣ አይጠቀሙምም። ነገር ግን በትሕትና ልብ ለሚቀበሉት ኃይል ይደረግላቸዋል። ቅዱስ ጳውሎስ የክርስቶስን ትምህርት "የመስቀሉ ነገር" በማለት የተናገረውን እንስማው። "

ክርስቶስ ወንጌልን ለመስበክ እንጂ ለማጥመቅ አልላከኝምና... የመስቀሉ ነገር በሚጠፉ ሰዎች ዘንድ ስንፍና ነውና፣ ለምንድነው ለእኛ ግን የእግዚአብሔር ኃይል ነው" (1ቆሮ 1: 17-18)

ኦርቶዶክሳዊው የትምህርትና የዕውቀት ጎዳና፣ ኅሊና እና አእምሮን ብቻ ግምት ውስጥ የሚያስገባ አይደለም፤ ልብንም እጅግ አስፈላጊ አድርጎ የሚያስብ ነው እንጂ። ይኸውም ዕውቀትን የሚገልጥ ፍቅርና ትሕትና መገለጫዎቹ የሆኑ፣ አካላዊ እግዚአብሔርን የሚዘክሩ ባለመሆኑ ነው። በእኛ ዘንድ ጥበብ ዘርውት ሳትሆን አካላዊ ናት። [16] የሰውን ዐይኖች ገልጣ ራሷን የምታሳይ፣ የሰውን አእምሮ ከፍታ ራሷን የምታሳውቅ ናት (ሉቃ 24: 29-35)።

#መረጃ የቴሌግራም ግሩፕ ኃክ እንዳይደረግ ምን ላድርግ የቴሌግራም ግሩፕን ከጠላፊዎች (Hackers) ለመጠበቅ እና ደህንነቱን ለማረጋገጥ የሚከተሉትን ዋና ዋና እርምጃዎች መውሰድ አስፈላጊ ነው፦ 1. የግል አካውንትዎን ደህንነት ማጠናከር የግሩፑ ደህንነት የሚጀምረው ከባለቤቱ (Owner) እና ከአስተዳዳሪዎቹ (Admins) ደህንነት ነው። Two-Step Verification (ባለሁለት ደረጃ ማረጋገጫ): ይህ በጣም ወሳኝ ነው። ወደ Settings > Privacy and Security > Two-Step Verification በመግባት ጠንካራ የይለፍ ቃል (Password) ያስቀምጡ። ይህ ካልሆነ ጠላፊዎች የኤስኤምኤስ (SMS) ኮዱን ቢያገኙት እንኳ አካውንትዎን መክፈት አይችሉም። Active Sessions: አልፎ አልፎ Settings > Devices ውስጥ በመግባት እርስዎ የማያውቁት ሌላ ስልክ ወይም ኮምፒውተር በአካውንትዎ ገብቶ እንደሆነ ይፈትሹ። ካለ Terminate all other sessions የሚለውን ይጫኑ። 2. የግሩፑን ሊንክ (Invite Link) በጥንቃቄ መያዝ ሊንኩን በየጊዜው መቀየር፦ ግሩፑ የህዝብ (Public) ካልሆነ፣ የግሩፑን መጋበዣ ሊንክ በየጊዜው Revoke በማድረግ አዲስ መፍጠር። ይህም የቆዩ ሊንኮችን ተጠቅመው ያልተፈለጉ ሰዎች እንዳይገቡ ይረዳል። Join Request፦ አዳዲስ ሰዎች ሲገቡ አስተዳዳሪዎች ፈቅደው እንዲገቡ የሚያደርገውን Approve New Members የሚለውን አማራጭ ማብራት። 3. የአስተዳዳሪዎችን (Admins) ስልጣን መገደብ ለሁሉም አስተዳዳሪዎች ሙሉ ስልጣን አይስጡ። ለምሳሌ አዲስ አስተዳዳሪ የመጨመር (Add New Admins) ስልጣን ለታመነ ሰው ብቻ ይስጡ። አስተዳዳሪዎች የግል አካውንታቸው ላይ Two-Step Verification ማብራታቸውን ያረጋግጡ። 4. የቦቶች (Bots) አጠቃቀም Antispam Bots: እንደ Miss Rose Bot ወይም Group Help Bot ያሉ የታወቁ ቦቶችን በመጠቀም ስፓም ሊንኮችን፣ ቫይረስ ያላቸው ፋይሎችን እና ሰላቢዎችን (Scammers) በራሱ ጊዜ እንዲያጠፋ ማድረግ ይቻላል። ያልታወቁ ቦቶች: በደንብ የማያውቁትን ቦት በጭራሽ Admin አያድርጉ። አንዳንድ ቦቶች መረጃ ለመስረቅ ወይም ግሩፑን ለማጥፋት ታስበው የተሰሩ ሊሆኑ ይችላሉ። 5. የማህበራዊ ምህንድስና (Social Engineering) ጥንቃቄ የማታለያ ሊንኮች፦ በግሩፑ ውስጥም ሆነ በግል የሚላኩ "ሽልማት ደርሶዎታል" ወይም "ቴሌግራምዎን አፕዴት ያድርጉ" የሚሉ ሊንኮችን በፍጹም አይጫኑ። ፋይሎች፦ የማያውቁት ሰው የሚልክልዎትን ፋይል (.exe, .apk, .scr) አውርደው አይክፈቱ። 6. Privacy Settings ወደ Settings > Privacy and Security በመግባት Phone Number እና Groups & Channels የሚለውን My Contacts ወይም Nobody ላይ ያድርጉት። ይህም ማንኛውም ሰው ያለ እርስዎ ፍቃድ ወደማያውቁት ግሩፕ እንዳይጨምርዎት ይረዳል። በአጠቃላይ፣ ለግል አካውንትዎ Two-Step Verification ማብራት የግሩፑን ደህንነት ለመጠበቅ የመጀመሪያው እና ትልቁ መከላከያ ነው

ደጅሽ ላይ ቆሜ ስለምንሽ ባርኪኝ እናቴ ማርያም ስልሽ ተደላደለልኝ ህይወቴ በአንቺ በእናቴ በእመቤቴ እንቺ በመሆንሽ የሕይወቴ ፋና አልፈራም ጨለማ ብርሃን አለኝና አይጠፋም ዘላለም ፍቅርሽ ከአንደበቴ አለ በደሜ ውስጥ ፍቅርሽ በሕይወቴ አልቀርም ደጅሽ ለዘላለም /2/ ከአንቺ የሚለየኝ ማንም የለም /2/ እጅግ የተገፋ ደካማ ሰው አለ መቅደስሽ የቆመ አማልጂኝ እያለ ይቁም ይሄ ልጅሽ ሃዘን የሰበረው ከአንቺ በቀር ወገን መጠጊያ የሌለው ያነሳው ኪዳንሽ ከውድቀቱ/2/ ያርግ በእጆሽ ያ ፀሎቱ/2/ ፅልመት የለበሰ ፈታኝ ያደከመኝ የምቋቋምበት ጉልበት አስፈለገኝ በርትቼ እንድጸና ሳትጎዳ ነፍሴ ሁኚኝ እናቴ ሆይ ግርማዬ ሞገሴ ልፅና ደግፊኝ እመቤቴ/2/ ይውለቅ ከእጄ ላይ ሰንሰለቴ/2/ አበው የለበሱሽ የክብራቸው ካባ መአዛሽ የሚስብ የሮማን አበባ ለውጪው በምልጃሽ የሕይወቴን ቃና ባዶ ጋኔን ምልጃሽ ወይን ያስሞላውና አፅጂልኝ በእጅሽ ማድጋዬን/2/ በወይን አስሞይው እንስራዬን/2/

ያለፈው ክፍል #ማስያስ 1.3. አእምሮ ጠባይዓዊ እና አእምሮ መንፈሳዊ ​ሰው “ሰው” ሆኖ በመፈጠሩ ብቻ የሚያገኘው ዕውቀት አለ⁵። ሰውን “ሰው” የምታሰኘው ልቡና በሁሉም ሰው ውስጥ በተፈጥሮው ተስላላች። እግዚአብሔር አዳምን ሲፈጥረው በፊቱ እፍ ያለበት የሕይወት እስትንፋስ ልቡና ናት⁶፤ እርሷም ቀዳሚዋ ሕሊና ናት። በቅዱስ አትናቴዎስ ሐዋርያዊ ቅዳሴ ይህች ልቡና ሰው በእናቱ ማኅፀን ውስጥ በተፈጠረ በአርባኛው ቀን ከእግዚአብሔር በንፍሐት (በእስትንፋስ) አማካኝነት ለሁሉም ሰው ዕድል ሆና እንደምትሰጥ ያስገነዝባል። ይህች ልቡና በየትኛው ጊዜና ሰዓት ሰው ውስጥ እንደምትሳል ጉዳይ አድርጎ መጻፍና መበየን የዚህ ጽሑፍ ዓላማ አይደለም። ራሱን የቻለ ሰፊ ያለ ጥናት የሚጠይቅ መሆኑን ግን መረዳት ይቻላል። ይህች ጽሑፍ ልቡና ወይም ቀዳሚት ሕሊና የምትባል አእምሮ ጠባይዕን (የባሕርይ ዕውቀትን) እና የምትከተላትን አእምሮ መንፈሳዊን ነገር የምታነሳ ናት። ​አእምሮ ጠባይዕ (ባሕርያዊ ዕውቀት) ሰው ክፉና በጎውን እንዲያውቅ የምታስችለው ዕውቀት ናት። ሰው ሁሉ ምንም ነጻ ፈቃዱን ተጠቅሞ እግዚአብሔርን መለመን ሳያስፈልገው እንዲሁ በተፈጥሮ ብቻ  የሚያገኛት ናት። እግዚአብሔርም በፈቃዱ ብቻ ለሰው የሚያድላት ዕውቀት ናት። ክፉና በጎውን እንደምታሳውቅ እንዲሁ፤ ሰው ክፉ ቢሠራም፤ መልካም ቢያደርግም በአእምሮ ጠባይዕ ምክንያትነት ነው። ሰው እርሷን ተጠቅሞ ክፉ ቢያደርግ፤ ከመጀመሪያውም ሰው “ሰው” መባሉ በእርሷ ስለሆነ አላዋቂ (ዕውቀት የሌለው)፤ ሰው ከመሆን የወጣ (ሰውነትን ያጣ) ይባላል። በቅዱሳት መጻሕፍት መሠረትም “ልብ እንደሌላቸው እንደ እንስሳት ሆኑ፤ መሰሏቸውም” (መዝ 48፡ 20) ተብሎ ይነገርለታል። ከዚህም ሌላ ሰው አእምሮ ጠባይዕን ባልሆነ መንገድ በመጠቀሙና በመበደሉ ምክንያትም ከእንስሳት ስለሚያንስ “እንስሳት ይበልጡናል” ተብሎ ሊነገርበትም ይችላል። እኚህ ሦስቱም አገላለጾች ሰው በተፈጥሮ የተሰጠውን ባሕርያዊ ዕውቀት በትክክለኛው መንገድ ካልተጠቀመ፤ ከራሱ ተፈጥሮ (ሰውነት) ጋር ይጋጫል፤ ከሰውነትም ይወጣል የሚል ሐሳብ ይሰጣሉ።⁷ ​ነገር ግን ሰው በተፈጥሮ የተሰጠችውን አእምሮ ጠባይዕ (ልቡና) በተገቢው መንገድ ከተጠቀመ፤ ማለትም እግዚአብሔርን በማመን፤ እርሱን በማመስገን፤ ምግባር ትሩፋትም በመሥራት ቢኖር በተፈጥሮ ከተሰጠችው ልቡና በላይ ሁለተኛ ልቡናን ያገኛል። ይኸውም ረቂቅ የሆነ ሰማያዊ ዕውቀትን የሚያውቅበት፤ እግዚአብሔር ለቅዱሳን የሚሰጠው ጸጋ እና ጣዕም ያለበት “አእምሮ መንፈሳዊ” (መንፈሳዊ ዕውቀት - ረቂቅ ዕውቀት) ነው። ይህ ዕውቀት ፍጻሜ የለውም፤ የሚታወቀው አካላዊው እና ፍጹም ሥውር የሆነው እግዚአብሔር ነውና። ስለሆነም የሰው ነፍስ ሁልጊዜም ቢሆን ወደ አምላኳ ታርጋለች  እርሱን ታውቅ ዘንድ፤ ውበቱን ታይ ዘንድ፤ ምስጢሩንም ትረዳ ዘንድ። ነገር ግን በበለጠ ባወቀችው አኳኋን፤ የእርሱን አለመታወቅ ትረዳለች። በበለጠ ባየችውም አኳኋን የእርሱን ሥውርነት በጥልቅ ትረዳለች። ስለሆነም እያየችውም፤ እንዲህ ፊትህን (ክብርህን) አሳየኝ ትላለች፤ እንደ ነቢዩ ሙሴ።⁹ የበለጠ ውበቱን በተመለከተችበት አኳኋን እዚያው ያየችውን ለማየት ትናፍቃለች። ቅዱሳን መላእክት ዘወትር የሚያመሰግኑትንና በመንበሩ የሚቆሙትን እርሱን ለማየት እንደሚመኙ።¹⁰ ​ሰው በተፈጥሮ በተሰጠው ልቡና አማካኝነት ሃይማኖትን ይሰማል፤ ​ይማራል፤ በዚያም ያምናል¹¹። ይህ በመስማቱ ምክንያት የሆነው ሃይማኖት “ሃይማኖተ ሰሚዕ” (ከሰማ በኋላ ያመነው እምነት) ይባላል። እርሱ ከሰማ፤ ካመነ በኋላ ለሌሎች እንዲሰሙት እንዲያምኑት የሚመሰክረው ምስክርነትም ነው። በጉባኤያት የሚሰጡ የቤተ ክርስቲያን ትምህርቶች፤ በቅዱሳን የተጻፉ ቅዱሳን መጻሕፍት፤ የዓለም አቀፍ ጉባኤያት የሃይማኖት አንቀጽ እና ሌሎችም በዚህ ውስጥ የሚታሰቡ ናቸው። እኚህ ሁሉ ሰው ሰምቷቸው (ተምሯቸው) የቀናውን ሃይማኖት የሚይዝባቸው፤ መልካም ሥራዎችንም የሚሠራባቸው ናቸው። ሰው በሃይማኖተ ሰሚዕ መልካም ሥራዎችን ሲሠራ ያመነውን እግዚአብሔርን ያየዋል፤ ፈጣሪው ራሱን ይገልጥለታል። ረቂቅን የሆኑ አምላካውያት ምስጢራቱን እንዲያውቅ ያደርገዋል። ይህን እንዲያይ የታደለው ሰው በመስማት የያዛት ሃይማኖት በማየት ፍጽምት ትሆንለታለች። ስለ እግዚአብሔር ሲሰማ የቆየውን ሃይማኖት በመያዙና በእርሱም በመታመኑ የበለጠውን ያገኛል፤ ስለ እርሱ የሰማውን እግዚአብሔርን ያየዋል፤ እንደ ቅዱሳን ቀጥታ ድምፁን ይሰማል። እንዲህ ስንል ሃይማኖተ ሰሚዕ እና ሃይማኖተ ርዕይ የተለያዩ ወይም ሁለት ናቸው ማለታችን አይደለም፤ አይሆኑምም። አንደኛዋ ሌላኛይቱን አታጠፋትም፤¹² ሰው የሚያምናት ሃይማኖት ሥሯ መስማት ነው፤ ጫፏ ማየት ነው። ሥሯ በምድር ነው፤ ጫፏም በሰማይ የሆነች መሆኗ ነው እንጂ ተከላነቷስ (ሃይማኖት መሆኗስ) አንድ ነው። “እንተ በምድር ሥረዊሃ ወበሰማይ አእጹቂሃ” እንዲል ቅዱስ ያሬድ። ከዚሁች ሃይማኖተ ርዕይ ጋር ተዋሕዶ ያለ (የማይለይ) አእምሮ መንፈሳዊ አለ። ይህም ሰው በሃይማኖት፤ በጽሕፍና፤ በንስሐ እና ክፋትን በመተው የሚደርስበት መንፈሳዊውን ዓለም የሚያውቅበት ነው።¹³ ይቀጥል ...... https://t.me/m_ezmur21

እንደ ትላንትና #ዘማሪ ሙሉቀን ከበደ (አልረሳውም ) ( እንደ ትላንትናው ( x2 ) ከአፌ ላይ አይጠፋም የስምሽ ምስጋና እንደ ልጅነቴ ( x2 ) በፍቅር ያነሳሻል ዛሬም አንደበቴ በቅዱሱ ስፍራ በአውደ ምህረት ስጠራሽ አድጌ ኪዳነ ምህረት  x2 ) ገና ልጅ ሳለው ነበር ሳወድስሽ አፌን የፈታሁት ዘምሬ ለክብርሽ ብወድሽ ባነሳሽ መቼ ቀን ጠግቤ ይህው ለዚህ ደረስኩ አትሜሽ በልቤ የአፌ ዜማ ነሽ ጥበብ ለከንፈሬ ኪዳነምህረት ነው አሁንም መዝሙሬ የእናትን ውለታ ያውቃል የቀመሰ በእቅፏ ያደገ ለክብር የደረሰ እኔም አውቀዋለው ያንቺን ደግነት ከቃላት በላይ ነው ያጥራል አንድበት የተደረገልኝ አለ ብዙ ነገር ለዚህ ነው እናቴ የማነሳሽ በፍቅር አይኖቼ በናፍቆት በስስት ያዩሻል ልሳኔ በፍቅር ደጋግሞ ያነሳሻል ከመቅደስሽ ቆሜ የውስጤን ነገርኩሽ ህልሜን ስትፈቺ እናት አየሁሽ እውነትም አዛኝ ነሽ ለተማፀነሽ ግራ ለገባው ሰው ቅርብ ነው ምልጃሽ Share and join ያድርጉ፤ ያስደርጉ። @m_ezmur21 @m_ezmur21   

ኪዳነምህረት

#ማስያስ 1.2 ዕውቀት ምንድን ነው? ኦርቶዶክሳዊውን የዕውቀት አረዳድ ቅዱስ ጳውሎስ ለኤፌሶን ክርስቲያኖች ለምን ስለእነርሱ ወደ እግዚአብሔር እንደሚጸልይላቸው በነገራቸው ጊዜ አብሮ በሐዋርያው ንግግር የተገለጸ ነው። “... በጸሎቴም እናንተን ማሰብን አልተውኩም፤ ይኸውም የክብር ባለቤት የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አባቱ፤ እግዚአብሔር የጥበብ መንፈስ ይሰጣችሁ ዘንድ፤ ዕውቀቱንም ይሰጣችሁ ዘንድ፤ በዓይነ ልቦናችሁንም ያበራላችሁ ዘንድ፤ የተጠራችሁበት ተስፋም ምን እንደሆነ በቅዱሳንም የርስተ ክብር ባለጸግነት ምን እንደሆነ ታውቁ ዘንድ...” (ኤፌ 1፡ 17-18) ይህ የሐዋርያው ትምህርት የሚነግረን ሐሳብ ምንድን ነው? ዕውቀት ሰው በአፍአዊ ሕዋሳቱ አይቶ ብቻ የሚረዳው (የሚይዘው) አይደለም። ዕውቀት አፍአዊ ዓይን ካየው በላይ ወደማይታወው ዓይንና ሕዋሳትን ወደፈጠረው መሄድ ይገባዋል። ዓይን ካየው፤ በሕዋሳትም ከሚታወቀው ሌላ ወደማይታወቀው “ቦታ” መሄድ ሃይማኖትን [እምነትን] ይጠይቃል። ኦርቶዶክሳዊው የዕውቀት አስተሳሰብ ከዐዋቂው ሰው እና ከታዋቂው ጉዳይ የሆነ እግዚአብሔርን ፈጽሞ ሊለይ አይችልም። ቀደም ብለን ያነሳነው የቅዱስ ጳውሎስ ትምህርትም “የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አባቱ እግዚአብሔር... ይሰጣችሁ ዘንድ፤ ይግለጥላችሁ ዘንድ፤... ያበራላችሁ ዘንድ” እያለ እግዚአብሔርን ወሳኝ የሆነ የሰው ዕውቀት ድርሻን በማያያዝ መናገሩም፤ በዕውቀት ሂደት ውስጥ የእግዚአብሔር ጸጋ እንዲሁም እርሱን የሚያመጣው የሰው እና የእግዚአብሔር ግንኙነት ሃይማኖት) እጅግ አስፈላጊ መሆኑን የሚገልጥ ነው። ይህ ደግሞ ያለ እግዚአብሔር ሰውን ለብቻው ሳይንሳዊ በሆነ መንገድ ብቻ ከሚመለከተው የዓለም ዕይታ የተለየ ነው።⁴ ​ሐዋርያት በጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ያዩትን (ያገኙትን) መገለጥ በቅዱስ ትውፊት አማካኝነት ለቤተ ክርስቲያን አስተላልፈዋል። ስለመድኃኒታችን ያላቸው ሰማያዊ ዕውቀትም በቅዱሳት መጻሕፍት በኦርቶዶክሳዊው ሥርዓተ አምልኮ ውስጥም አኑረውታል። ቅዱስ ጴጥሮስ በየወገኑ ስለጌታችን የተነገሩትን ምስክርነቶች አስተውሎ፤ ጌታችንም ያደረጋቸውን ሥራዎች ተመልክቶ፤ “አንተ የሕያው የእግዚአብሔር ልጅ ክርስቶስ ነህ” (ማቴ 16:16) በማለት ሲመሰክር የጌታችን መልስ እዚህ ቦታ ላይ ላነሳነው ጉዳይ መሠረታዊ ሆኖ የምናገኘው ነው። “በእውነት በሰማይ ያለ አባቴ እንጂ ሥጋና ደም ይህን አልገለጠልህምና ብፁዕ ነህ” ነበር ያለው። አስቀድመን ያነሳናቸው ሁለት ጉዳዮች እዚህ አሉ። ይኸውም “ሥጋና ደም” (ያለ እግዚአብሔር የሆነ ምድራዊ ዕውቀት) ሙሉ እና የተቃኘ ዕውቀትን አይሰጥም፤ በሰማይ (በልዕልና) በሚኖረው በሚገለጠው (የሚሠራው) ዕውቀት ግን ዘመን የማይለውጠው እውነተኛ ዕውቀት ነው። ይቀጥል ...... https://t.me/m_ezmur21

#ማስያስ ምዕራፍ 1 ኦርቶዶክሳዊ ፍኖተ አእምሮ (የዕውቀት መንገድ)

1.1. ዕውቀት እና ሃይማኖት

አመክንዮ እና ሃይማኖት "ሳይጋቡ የተፋቱ" መሆናቸውን መናገር ጥቂት ለማይባሉ ሰዎች የተለመደ ሆኗል። የዚህ ክፍለ መጽሐፍም ዋና ዓላማ አመክንዮ እና ሃይማኖት ያላቸውን ጋብቻ ለመግለጽ መሞከር ነው። ይኸውም በሃይማኖትም ሆነ ከሃይማኖት ውጪ ነን ብለው ሃይማኖትን ከአመክንዮ ጋር ፈጽሞ ስምምነት እንደሌለው አድርገው ለሚመለከቱ ሰዎች መሞገቻ ይሆናል ተብሎ በመታሰቡ ነው። ሃይማኖት እና ዕውቀት፣ መገለጥ እና አመክንዮ ሊዋሃዱ የማይችሉ መሆናቸውን መናገር ጥቂት ለማይባሉ ሳይንስ አዋቂዎች አንዱ መግለጫ ሆኖ ይታያል። በዚህም ምክንያት አንድ ሰው ሳይንስን እና ዘመናዊ ትምህርቶችን ከተማረ ራሱን ከእምነት ተፅዕኖ ነፃ እንዲያደርግ እስከመጠበቅ የደረሱም አሉ። ምክንያቱም እምነት የሰውን የማሰብ፣ የመጠየቅና የመመርመር አቅሙን የሚያደክም፣ የሰው ዕለት ተዕለት እንቅስቃሴን ቀላል ማድረግ ወደሚችሉ የተሻሉ ግኝቶች ተራምዶ እንዳይደርስ ጎታች አድርገው የሚያስቡ ስላሉ ነው። እንደውም ሃይማኖት የሰውን አእምሯዊ (የዕውቀት) አቅም ቀስ በቀስ የሚያደክም ሕዋስ (ቫይረስ)፣ ከዚያም በላይ ደግሞ ሃይማኖት "የአእምሮ ሕመም" (Mental illness) እንደሆነም ተነግሯል። ነገር ግን የዚህ ሁሉ ጉዳይ ማጠንጠኛ ሐሳብ ምን ይሆን? ብለን መጠየቅ ይገባናል። ይህ ጽሑፍም ውግኑነቱ ለኦርቶዶክሳዊት ተዋሕዶ ክርስትና በመሆኑ እምነት (ሃይማኖት) ሲል ክርስትናን እንደሆነ በመገንዘብ ዋናው ጉዳያችንን ወደ መረዳት እንግባ። ቀደም ብለን ያነሳናቸው የሳይንስ አዋቂዎች፦ ከላይ ያነሳናቸውን እምነትን የሚያስተሐቅሩ ምልክታዎችን ሲያቀርቡ ሁለት ጉዳዮችን ከማሰብ ጋር ነው። የመጀመሪያው ሃይማኖት የዕውቀት ዋና መሠረት እና አንቀሳቃሽ ከሆነው አመክንዮ (Reason) ጋር አብሮ መሄድ እንደማይችል ማሰባቸው ነው። እምነት እንደ ሰው የግል አመለካከት ተደርጎ ይወሰዳል። በአመክንዮ አለመኖር ምክንያት በሰዎች ዘንድ የተንሰራፋ ከንቱ ነገር እንደሆነም የሚያስቡ አሉ። ሁለተኛውም ሳይንስ ምንም ዓይነት እምነታዊ ምልክታ ሳይኖረው ተጠንቶና ተረጋግጦ የተደረሰበት ሐቅ ብቻ እንደሆነ ማሰባቸው ነው። በዚህ አስተሳሰብ ጉያ ውስጥ የሚኖሩ ሐሳባውያን አንድ ሰው እምነትን ሊይዝ የሚችለው አመክንዮ ሲጎድለው ወይም ሙሉ ለሙሉ ከአመክንዮ ተቃራኒ በመሆኑ እንደሆነ ያስባሉ። ነገር ግን የትኛውም አመክንዮ ሰዎች በሚከተሉት (በያዙት) ርዕዮተ ዓለም (Worldview) ውስጥ ሆኖ ከሆኑ እምነታዊ ግምቶች (Presuppositions) የሚነሳ ነው። እነዚህ እምነታዊ ግምቶች በራሳቸው በሳይንስ ያልተረጋገጡ ነገር ግን ለአመክንዮም ለሳይንስም ወሳኝ መሠረቶች ሆነው የሚያገለግሉ ናቸው። ይኸውም የሳይንስ መሠረቱ እምነት (ማመን) ነው እንደማለት ነው። ሆኖም በዚህ አግባብ እምነት (ማመን) ያልነው ግን ከክርስትና (ወይም ከሌላ እምነት) ጋር የግድ ይመሳሰላል ማለታችን አይደለም። ሳይንስ ዕውቀቶቹን ለመሰብሰቢያነት የሚጠቀምባቸው መንገዶች፤ ማለትም ምልክታ (Observation)፣ ምርምር (Experimentation) ወይም ሌሎች መንገዶች ወሳኝ መሠረታቸው እነዚህ እምነታዊ ግምቶች (Presuppositions) ናቸው። ለምሳሌ፦ ዓለም ወጥነት (Uniformity) እንዳላት ካለምንም ማረጋገጫ መታመኑ በተለያዩ ጊዜያት ለተሠሩ ምርምሮችና ውጤቶቻቸው ቅቡልነት ወሳኝ ሚና አለው። ከዓመታት በፊት የተሠሩ ምርምሮች እና ግኝቶቻቸው ዛሬም ተቀባይነት የኖራቸው፣ እንዲሁም ለሰው ኑሮ ችግር ፈቺ ሆነው መቅረባቸው፣ ከዓመታት በፊት ያሉት ዓለም እና አሁን የምንኖርበት ዓለም ውስጥ ወጥነት (Uniformity) አለ ተብሎ በመታመኑ ነው። አመክንዮ ከእምነት ተለይቶ የሚታሰብ አይደለም፤ የአመክንዮ መሠረቱ እምነት ነው። ጥቂት የማይባሉ ሰዎች የእምነትን እና የአመክንዮን ግንኙነት ከላይ ካነሳነው በተቃራኒው ያስባሉ። እምነት አመክንዮን እንደሚቀድመው አላስተዋሉም። አመክንዮ በራሱ እምነትን የሚቃወም አይደለም። ስለ ምንም ነገር ከማሰባችን አስቀድሞ እምነት አለ። ማለትም ቀድሞ የተመሠረተ ርዕዮተ ዓለምን (Worldview) መነሻ በማድረግ አመክንዮን እንጠቀማለን። የትኛውም አመክንዮአዊ ድምዳሜ ቀድሞ ከተያዘ እምነታዊ ግምት መነሻን ከማድረግ ውጪ መሆን አይችልም። "አመክንዮ" እና "እምነት" የሚጣሉ ባሕርያት የሏቸውም። ነገር ግን ሰው የሁለቱን ግንኙነት በአግባቡ ካልተረዳ፣ የተጣሉ መምሰላቸው፣ ሰውም ከእውነት መለየቱ የማይቀር ይሆናል። አመክንዮ አቅም ሆኖ ከፈጣሪ ለሰው የተሰጠ ቢሆንም፣ እርሱን መቆጣጠር እና በአግባቡ መጠቀም የተቀባዩ የሰው ድርሻ ነው። እምነት (ሃይማኖት) ደግሞ ምንጩ አምላካዊ መገለጥ ብቻ ነው። የሁለቱን ግንኙነት ስናስብ የአመክንዮ አቅጣጫው ከሰው ወደ እግዚአብሔር፣ ከምድር ወደ ሰማይ፣ ከሚታወቀው ወደ የማይታወቀው፣ ከተሰጠው ወደ የሚሰጠው ሆኖ ይታያል። በሌላ በኩል ደግሞ ሃይማኖት ከእግዚአብሔር የተገለጠ እንደመሆኑ አቅጣጫው ከእግዚአብሔር (ከፈጣሪ) ወደ ሰው (ፍጥረት)፣ ከልዑሉ ወደ ትሑቱ ሆኖ ይታያል። "አመክንዮ" ወደ ልዕልና (ወደ ከፍተኛው) እንዲደርስና የበለጠ ዕውቀት ጋር እንዲደርስ፣ ሃይማኖት (መገለጥ) ከላይ መጥቶ አመክንዮን ወደ ልዕልና ማውጣት አለበት። አመክንዮ እስከሚያየው "ደመና" ድረስ እንጂ ከዚያ በላይ ስላለ ምስጢር ማወቅን ቢፈልግ፣ ከሃይማኖት ጋር መተባበርን መፈለግ እና መናፈቅ አለበት። ከሃይማኖት ጋር ከተባበረ ሃይማኖት አመክንዮን ወደ ላይ አውጥቶ ስለመገኛው (ስለ እግዚአብሔር እና ቅዱሳኑ) ሲነግረው አመክንዮ ዝም ብሎ ይሰማል እንጂ ያልደረሰበትን ቤት "ልግለጽ" ብሎ ራሱን አያደክምም። ሃይማኖትና አመክንዮ እየተደጋገፉ እስከ ሰማይ ቢደርሱም ከዚያ በላይ ልዕልና ያላቸውን ምስጢራት አመክንዮ ሊገልጽ አይቻለውም። ነገር ግን አመክንዮ ጠፋ ማለት አይደለም። እንደውም አመክንዮ ከልቡና (ከዕውቀት) የማይለይ በመሆኑ በፍቅር በሚቀርብ ምስጋና ሃይማኖትን (ማመንን) ለልዑል አምላክ ሲያቀርብ ይኖራል። "ማየት ማመን ነው" ተብሎ ሲነገር ብዙ ጊዜ እንሰማለን። እውነት ነው፤ በማየት በኩል ሰው ዕውቀትን ገንዘብ አድርጎ እምነት (ሃይማኖት) ላይ ይደርሳል። ከጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ተአምራትና መንክራት ጀርባ ያለው ዋናው ጉዳይ ይኸው ነው፤ ሰዎች አይተው እንዲያምኑ። እንደ ማየት ሁሉ በመስማትም፣ በመዳሰስም ማመን ላይ ይደረሳል። ሐዋርያው ቅዱስ ቶማስ የክርስቶስ ትንሣኤ እውነተኛ መሆኑን ጎኑን በመዳሰስ እንዲያምን የክርስቶስ ፈቃድ ሆኗል (ዮሐ 20:27)። መስማትም እንዲሁ ወደ ሃይማኖት ያደርሳል። "እምነት ከመስማት ነው፤ መስማትም የእግዚአብሔር ቃል ነው" (ሮሜ 10:17) ብሎ የተወደደ ሐዋርያ ቅዱስ ጳውሎስ እንደተናገረ። ቢሆንም ግን "ማየት ማመን ነው" ብቻውን ግማሽ ጌጥ ነው፤ ሙሉ አይደለም። "ማየት ማመን ነው" ሙሉ ይሆን ዘንድ "ማመን ማየት ነው" የሚለውን ይፈልጋል። ማየት (ዕውቀት) ወደ ማመን እንደሚያደርስ እንዲሁ ሃይማኖት ወደ ማየት (ርዕይ - ዕውቀት) ያደርሳል። የመጀመሪያው በአካሄድ ስህተት የተነሳ ወደ እውነተኛ ሃይማኖት ባያደርስ እንኳ እውነተኛ ሃይማኖት ግን ወደ እውነተኛ ዕውቀት (ጥበብ) ያደርሳል። ማመን ወደ ዕውቀት ሲያደርስም በልብ ውስጥ ባሉ የውስጥ ሕዋሳት መንገድነት ነው።

ዕውቀት ከሃይማኖት፣ አመክንዮ ከመገለጥ ጋር  ተዋደውና ተዋሕደው መኖር የሚያስችሉ ባሕርያት አላቸው። የሰው ፈቃድ (ሐሳብ ) ካልለያያቸው በቀር

እነሆ የመጀመሪያ መጽሐፋችን ✅ ማስያስ በዲያቆን ሚክያስ አስረስ😊 21 መዝሙር