Advertising on the Telegram channel «нαℓαℓ 💓ιѕℓαмι¢💓 ѕтσʀу»

❖•ೋ° °ೋ•❖
       •••••○••••
🥰 ሕይወት ዉብ ናት 🥰
       •••••○•••••
❖•ೋ° °ೋ•❖
╬╬═════════════╬╬
        ✍️ፀሃፊ: ሲድራ✍️
╬╬═════════════╬╬

     ╭─┅┅┅┅┅─╮
        ✯ ክፍል 65 ✯
     ╰─┅┅┅┅┅─╯

የሳናም አንጻር

ወደ ቤት ስመለስ የአስር ሰላት ሰገድኩኝ፣ አላህ ለእኔ የሚበጀውን ውሳኔ እንዲመራኝ ለመንኩት። እማዬ የቀብር ስነ ስርዓት ሄዳ ስለነበር ቤት አልነበረችም። እንደ ደፋር ሴት፣ ማንኛውንም የቀብር ስነ ስርዓት ለመገኘት እና ሀዘኗን ለመግለጽ አትሰንፍም። ይህ አለም ላይ ለዘላለም እንደማንኖር ያስታውሰኛል ትላለች።

"አሰላሙ አለይኩም ሳናም! ምሳ የሆነ ነገር በላሽ?" ስትል ሻይላ የተጠበሰ ሳንድዊች እና ትኩስ ቸኮሌት የያዘ ትሪ ይዛ ጠየቀችኝ።

"ወዐለይኩሙሰላም ሻይላ። ዛሬ ከሰዓት የምግብ ፍላጎት ስላልነበረኝ ምሳ አልበላሁም ነበር፤ ግን ያንቺ ሳንድዊቾች እያስራቡኝ ነው" አልኳት። በመልሴ እየሳቀች ቡና ጠረጴዛው አጠገብ ተቀመጠች። አንዳንዴ አሳቢ እህት ባይኖረኝ ሕይወት ምን ያህል ጎደሎና አሰልቺ ይሆን እንደነበር አስባለሁ። የሆነ ነገር ማለት የፈለገች ይመስል ጉሮሮዋን ጠራረገች።

"በእርግጥም አላህ በልብሽ ያለውን ያውቃል እና ላንቺ የሚበጀውንም ያውቃል። እሱን እመኚው እና ያንን ትልቅ ውሳኔ ወስኚ፣" ስትል ሻይላ መከረችኝ። ምክሯ ሁልጊዜ የሚያስደንቀኝን ታናሽ እህቴን አቀፍኳት። የተቀረው ውይይታችን ስለ ሻይላ የመጀመሪያ የዩኒቨርሲቲ ቀን ነበር። ቃላቶቿ በተወሰነ ደረጃ ረድተውኛል፤ አእምሮዬን ከዚያ በላይ አላሰቃየሁም። ከወትሮው በላይ ቁርአን አነበብኩ፣ ብዙ ዱአ አደረግኩ እና ተኛሁ።

ከቅዱስ ቁርአን የተወሰደ ጥቅስ፡ ሁድ (11:123)

وَلِلَّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

"እነዚያ ያመኑትና በጎ ሥራዎችን የሠሩት ወደ ጌታቸውም የተዋረዱት እነዚያ የገነት ሰዎች ናቸው፡፡ እነሱ በውስጧ ዘላለም ዘውታሪዎች ናቸው፡፡"

*

"ሳናም፣ ልግባ?" ሲል ሚካኤል በከፊል ከተዘጋው በሬ ጀርባ ሆኖ ጠየቀኝ። ለዩኒቨርሲቲ ሙሉ ልብሱን የለበሰውን ወንድሜን ለማየት በሩን ከፈትኩት።

"ሰላም እህቴ፣ ለጥቂት ጊዜ ላናግርሽ እፈልጋለሁ" አለ ሚካኤል፣ ሶፋው ላይ እየዘለለ። ወደ ክፍሌ በመጣ ቁጥር ሶፋዬን የሚያበላሽበት መንገድ ስለማልወድ የተናደደ ፊት አደረግኩ። እኔ እንደማልወደው ያውቃል ግን እኔን ለማበሳጨት ሆን ብሎ ያደርገዋል። ወንዶችን አሁንም እንደማልረዳቸውና መቼም የምረዳቸው እንደማይመስለኝ በአእምሮዬ አምኜ ተቀበልኩ።

"በእውነቱ፣ ስለ ወደፊት ባልሽ ስለ አቶ ዩኑስ ጥቂት መረጃዎችን አፈላልጌ ነበር። ሰዎች እንደሚወዱትና ምንም ዓይነት መጥፎ ታሪክ እንደሌለው በመስማቴ ደስ ብሎኛል። ላንቺ ተስማሚ የትዳር አጋር ይመስለኛል" ሲል ሚካኤል ተናገረ። በዚህ መረጃው ቅንድቦቼን ወደ ላይ ሰቀልኩ።

በእሱ ቁጥጥር ስር ለሁለት ሳምንታት በጤና ጣቢያው ውስጥ ስሠራ ከእሱ ምንም አሉታዊ ስሜቶች አላገኘሁም። እሱ ለስላሳ ተናጋሪ እና እጅግ በጣም ጥሩ ሐኪም እንደሆነ ባውቅም ከሰራተኞቹ ጋር እምብዛም ስለማይገናኝ ስለ እሱ ብዙም አላወቅኩም ነበር። ተልዕኮው የተሳካለት ይመስል ወንድሜን ጀርባውን እያከክኩ በደስታ ፈገግ አልኩለት። እሱ ግን ተነሳና ጸጉሬን ሰብስቦ የያዘውን ማስያዣ አወጣ እና ወደ ውጭ ሮጠ። ለእሱ ደግ በምሆንበት ጊዜ ሁሉ እኔን ማበሳጨት ይወድ ነበር።

እማዬ የቁርስ ጠረጴዛው ላይ ሁሉንም እየጠበቀች ነበር። ሁላችንም ሳንመጣ በጭራሽ አትመገብም። ከማንኪያዎቹ ድምፅ ውጭ ከባድ ዝምታ ሰፍኖ ነበር። እንድናገር የሚፈልጉ፣ መልሴን የሚጠባበቁ ይመስሉ ነበር። በጥልቀት ተነፈስኩና በቢስሚላህ ጀመርኩ።

"እንግዲህ እማዬ! ስለ ጋብቻ ጥያቄው ብዙ አስቤበታለሁ፤ የዩኑስ ቤተሰቦችም በጣም ጥሩ ቤተሰቦች እንደሆኑ አምናለሁ። ኢስቲካራ ከሰገድኩ በኋላ ምንም ዓይነት ሕልም አላየሁም፣ ነገር ግን ምንም ዓይነት መጥፎ ስሜቶችም የለኝም፤ ስለዚህ መልሴ 'አዎ' ነው ብዬ አስባለሁ።"

***

👉 ክፍል 66 ከ 100 ሪያክሽን በኋላ ይቀጥላል…...

እሄን ታሪክ አንብባቹህ ሪያክት የማታደርጉ ሰዎች ግን....😏

❖•ೋ° °ೋ•❖
•••••○••••
🥰 ሕይወት ዉብ ናት 🥰
•••••○•••••
❖•ೋ° °ೋ•❖
╬╬═════════════╬╬
✍️ፀሃፊ: ሲድራ✍️
╬╬═════════════╬╬

╭─┅┅┅┅┅─╮
✯ ክፍል 64 ✯
╰─┅┅┅┅┅─╯

የሳናም አንጻር

የህክምና ትምህርት ቤቴ ዛሬ የተለየ አይመስልም። ተመሳሳይ የሆኑ የድሮ ተማሪዎችና ተመሳሳይ ካምፓስ፣ ብቸኛው ልዩነት እኔ ወደ ህክምና ክሊኒካዊው ክፍል ማደጌ ነበር። ናይላ በመኪና ማቆሚያ ቦታ እየጠበቀችኝ ነበር።

"ሳናም፣ ኦ አላህ! ከብዙ ሳምንታት በኋላ ነው የማይሽ" ስትል ናይላ በጠበቀ እቅፍ እያቀፈችኝ ተናገረች።

"ሰላም ናይላ! አዎ ከተገናኘን ወር ሆኖናል። የእረፍት ጊዜሽ እንዴት ነበር?" ስል ጠየቅኩ። በዚህ መንገድ ከመኪና ማቆሚያ ቦታ እስከ ክፍል ድረስ የነበረው ጉዞዟችን ስለ ጉብኝቷ በሚነገሩ ታሪኮች የተሞላ ነበር።

ለክሊኒኮች የተመደብንበት የጊዜ ሰሌዳ በቢሮ ውስጥ ነበር። እያንዳንዱ የተማሪዎች ክፍል የየራሱን የመመደቢያ ትእዛዝ ተቀብሎ ፕሮፌሰሮችን ዛሬ መገናኘት ነበረበት። እንደ አለመታደል ሆኖ ናይላ በዓይን ህክምና (ophthalmology) ተመደበች፤ እኔም እንደ ሁልጊዜው ብቻዬን ቀረሁ።

"በህብረተሰብ ህክምና (community medicine) የተመደበ ሌላ ማነው?" ሲል አንድ ወጣት ጠየቀ። ወደ ድምፁ ምንጭ ዞር አልኩ። ሸህሪያር እዚያ ሺራዝ ላይ ተደግፎ ቆሞ ነበር።

"እ... እኔም በህብረተሰብ ህክምና (community medicine) ነው የተመደብኩት" ስል በጥርጣሬ ተናገርኩ። በምዝገባ ቁጥር ተከታታይነት መሰረት ለክሊኒካዊ ምደባ ሁልጊዜ ከአንድ አይነት ተማሪዎች ጋር መመደብን እጠላው ነበር። ሸህሪያር ቅንድቡን ከፍ አድርጎ አሾፈብኝ። እኔም አይኖቼን አቅለበለብኩና አብረውኝ የሚሆኑትን ሴቶች ለማወቅ ዝርዝሩን ማየት ጀመርኩ። ከተመደብነው ሰባት ተማሪዎች ውስጥ ሁለቱ ወንዶች ሲሆኑ፣ ከእኔ ውጪ አራት ሴቶች ነበሩ።

"ሰላም ጎበዟ ተማሪ! ለሶስተኛ ዓመትም ማጥናት ጀምረሻል እንዴ?" ስትል ዩምና አሾፈች። ለምን ሁልጊዜ እንደማትወደኝ አላውቅም ነበር። ምናልባት እኔን ለመረዳት ሞክራ አታውቅም። በክሊኒኩም ሆነ በክፍል ውስጥ ከቡድኖቿ ጋር እየሳቀች ሁልጊዜ ትረብሸኛለች።

"አሰላሙ አለይኩም ዩምና። ለአዲሱ ዓመት መልካም ዕድል ይሁንልሽ" ስል መለስኩላት። እናቴ ሁልጊዜ የማንንም ሰው መጥፎነት ወይም ባህሪ የአንቺን ደግነትና ስነ-ምግባር እንዲቀይረው መፍቀድ የለብሽም ብላ ታስተምረኛለች። ለጠላቶቹ እንኳ ደግ ከሆነ ሰው የበለጠ ጥሩ ነገር የለም። ይህንን ነጥብ ቀደም ብሎ አልረዳውም ነበር፤ ነገር ግን ዕድሜዬ እየጨመረ ሲመጣ የእያንዳንዱ ቃሏ የወርቅ ያህል ዋጋ እንዳለው ተረዳሁ። ልክ እንደ እሷ፣ ውድና ውብ።

የህብረተሰብ ህክምና ፕሮፌሰራችን ስለ ትምህርቱ አጭር መግቢያ ለመስጠት በበንግግር አዳራሹ እንድንሰበሰብ ጠራን። የጋብቻ ጥያቄው ከጊዜ ወደ ጊዜ ያሰቃየኝ ነበር። በዚህ አዲስ መንፈቅ ዓመት ውስጥ ራሴን ለማጥመድ ብሞክርም፣ ክፉኛ እየተሸነፍኩ ነበር። ፕሮፌሰሩ ራሳቸውን ዶ/ር አይዛክ ብለው አስተዋወቁ። ወንዶችና ሴቶች ልጆች ተለያይተው መቀመጣቸውን አልወደዱም። በጾታ መለያየት እንደማያምንና ሁላችንም መጀመሪያ ሐኪሞች እንደሆንን ተናገረ። እያንዳንዱን ሴት ከአንድ ወንድ ጋር እንድትቀመጥ አደረገ። ለእኔ አስፈሪ የሆነው ነገር አብሮኝ የተቀመጠው አቶ ሺራዝ መሆኑ ነበር። ከሰላምታ በቀር ምንም አላወራም፤ እኔም እንደ ምንም ሰላምታውን መለስኩ።

እሱ መኖሩ ዩኑስን አስታወሰኝ። መልሱን አላውቅም ነበር። ከሚካኤል ጋርም ስለ ጋብቻው ጥያቄ ምንም አላወራም። ከአባቱ ጋር መስማማቱን በእውነት ማወቅ ፈልጌ ነበር። ግን ልጁ ካልተስማማ ዶ/ር ያሲር "አዎ" የሚል መልስ አያስተላልፉም ነበር። አምላኬ ሆይ! ራሴን ምን ውስጥ ነው የገባሁት?

"አንቺ! ልጅ፣ እባክሽን ለአራስ ህፃን የሚያስፈልጉትን ክትባቶች መድገም ትችያለሽ?" ዶ/ር አይዛክ የሃሳቤን መጋረጃ ሰብረው ጠየቁ። ከስሙ ውጪ ምንም አልሰማሁም ነበር። ይህ ለመጀመሪያ ጊዜ ለንግግር ትኩረት ያልሰጠሁበት ጊዜ ነበር፣ ለእናቴ እና የጋብቻ ሀሳቧ ምስጋና ይግባቸው። ሁልጊዜ የመጀመሪያዋ መላሽ የምትሆነውን ልጅ መልስ እየጠበቁ የነበሩ ብዙ አይኖች በእኔ ላይ ስለነበሩ ተሸማቀቅኩ።

መዳፎቼ ላብ በላብ ሆኑ፣ አይኖቼ ወንበሩን መልቀቅ አልቻሉም። ዶ/ር አይዛክ ጥያቄውን በቁጣ መልክ ሲደግሙት፣ አንድ ሰው ወረቀት በእጄ ላይ አስቀመጠ። በዚያ አስቸጋሪ ጊዜ ለጥያቄዬ መልሱን የጻፈው ሺራዝ እንደሆነ ተረዳሁ። ፕሮፌሰራችን በላፕቶፑ ውስጥ የሆነ ነገር ሲመለከቱ፣ እኔም በፍጥነት መልሱን ከወረቀቱ ላይ አጥንቼ ለፕሮፌሰሬ መለስኩ። እሱ ትኩረት ከሌለው ተማሪ ምንም መልስ ስላልጠበቀ ተገርሞ ታየ። የቀረውን ክፍል ትኩረቴን ላለማጣት በተቻለኝ መጠን ሞከርኩ።

ከክፍል በኋላ ሁሉም እስኪሄዱ ድረስ ጠበቅኩ ምክንያቱም ሺራዝን ማመስገን ስለፈለግኩኝ፣ እሱም የዛሬዉ ክፍል ላልገባው ጓደኛው እያስረዳ ነበር። ቦርሳውን ለመውሰድ ወደ ወንበሬ ሲመጣ በጣም ተገርሞ ታየ። ምናልባት ትጠብቀኛለች ብሎ አልገመተም ይሆናል።

"ዛሬ ስለረዳኸኝ ጀዛከላሁ ኸይረን። ለጥቂት ጊዜ ሃሳብ ውስጥ ሰጥሜ ነበር" አልኩት። ለምስጋናዬ እውነተኛ ፈገግታ መለሰልኝ።
"ችግር የለውም። በክፍል ውስጥ በሃሳብ እዚህ እንዳልነበርሽ አስተውያለሁ። የሆነ የሚያስጨንቅሽ ነገር አለ እንዴ?" ሲል ጠየቀኝ። "አይ! ትልቅ ነገር አይደለም። የሶስተኛ ዓመት የመጀመሪያ ቀን ስለሆነ ትንሽ ተጨንቄ ነው" ስል መለስኩለት። ሰበቤን ያመነው አይመስልም ነበር፤ ግን "እሺ" ብሎኝ ሄደ።

ከቅርብ ጓደኛዬ እንኳ የደበቅኩትን የተዘበራረቀ ስሜቴንና መልስ ያላገኙ ጥያቄዎቼን ለእሱ እንዴት እችላለሁ? በእነዚህ ነገሮች ላይ ለማሰብ፣ ለሚረብሸኝ ጥያቄ ምላሽ ለመስጠት፣ በውስጤ ለያዝኳቸው ፍላጎቶች በሩን ለመክፈት ጊዜ ያስፈልገኝ ነበር — ምናልባት ተቆልፎባቸው የነበሩ፣ አሁን ግን "ጋብቻ" የሚለውን ቃል ስሰማ አልፎ አልፎ ብቅ የሚሉ ነገሮች። አንዳንድ ጊዜ ከታች ያሉ መልሶች ይበልጥ ትክክል ሊሆኑ ስለሚችሉ ለፈጣን መልስ መቸኮል አልፈለኩም።

****

👉 ክፍል 65 ከ 100 ሪያክሽን በኋላ ይቀጥላል…...

እሄን ታሪክ አንብባቹህ ሪያክት የማታደርጉ ሰዎች ግን....😏

🌹ንጉሱ እና አራት ሚስቶቹ🥹

አንድ ንጉስ ከአራት ሚስቶቹ ጋር ይኖር ነበር ሁሉንም ሚስቶቹን ይወዳቸዋል ግን አራተኛዋን ከሁሉም በበለጠ ይወዳታል ይንከባከባታል ሶስተኛዋን ይወዳታል ከክፉ ነገርም ይጠብቃታል ግን ትታው ሌላ ወንድ እንደምታገባ ያውቃል ሁለትኛዋንም ይወዳታል ልክ እንደ አራተኛዋ እና እንደ ሳስተኛዋ ባይሆንም ሚስጥሩን ያወያያታል የመጀመሪያዋን ግን ከነጭራሹ ረስቷታል ግን እሷ ከሁሉም በላይ ትወደዋለች

አንድ ቀን ንጉሱ ሊሞት እንደሆነ ሲያውቅ........
𝙵𝚁𝙴𝙴 𝚆𝙰𝚅𝙴 @Ezedinm1

اَلسَلامُ عَلَيْكُم وَرَحْمَةُ اَللهِ وَبَرَكاتُهُ‎

እነሆ አስተማሪ አዝናኝ ኢስላማዊ ቻናሎችን ይዘን ቀርበናል ።

ቁርአንን በተለያዪ ቃሪኦች
Profile picture
Islamic meme 🤪
Islamic jokes 🥰

አሪፍ አሪፍ ኢስላማዋ መልዕክቶችን
እንዲሁም አሸላሚ ጥያቄ እና መልስ
የያዙ ቻናሎችን ይዘን ቀርበናል ::

ሁሉንም ይዘናል ገብታችሁ ጎብኙን 🥰


For free wave 👉 @ezedinm1

❖•ೋ° °ೋ•❖
       •••••○••••
🥰 ሕይወት ዉብ ናት 🥰
       •••••○•••••
❖•ೋ° °ೋ•❖
╬╬═════════════╬╬
        ✍️ፀሃፊ: ሲድራ✍️
╬╬═════════════╬╬

     ╭─┅┅┅┅┅─╮
        ✯ ክፍል 63 ✯
     ╰─┅┅┅┅┅─╯

የሳናም አንጻር

"ሳናም ለልጄ ሁልጊዜ የምመኛት ልጅ ነች። ምንም እንኳን ሴት ልጅ ባይኖረኝም፣ ኢንሻአላህ ምራቴ እንድትሆን እጸልያለሁ። ወዲያውኑ እንድትመልሺሊኝ አልጠይቅሽም እህት ሁማ። ጊዜ ወስደሽ ማሰብ ትችያለሽ፤ ግን ብዙ አታዘግዪው፤ ምክንያቱም ልጄን ከሴት ልጅሽ ጋር ለማጋባት እየሞትኩ ነው" ሲል ዶ/ር ያሲር ቀጠለ። እናቴ በንግግሩ ውስጥ ያለውን እያንዳንዱን ቃል በትኩረት እያዳመጠች ነበር፤ አእምሮዋም ፈጽሞ ሊነበብ አልቻለም።

"ስለ ልጄ በዚህ መጠን ከፍ አድርገህ መናገርህ እጅግ ደግነትህ ነው። ስለሷ እንዲህ ያለ የተከበረ አስተያየት እንዳለህ በማወቄ ደስ ብሎኛል። ከአክስት ኡማይማ ስለ ትሑት ባህሪህ ብዙ ሰምቻለሁና አንተን በማግኘቴ ደስ ብሎኛል። ሳናም መልስ ለመስጠት የተወሰነ ጊዜ እንደሚያስፈልጋት አውቃለሁ፤ ግን ኢንሻአላህ ከእኛ በኩል አዎንታዊ መልስ ይሆናል ብለን ተስፋ እናደርጋለን" ስትል እናቴ መለሰች፤ እኔም ራሴን ኣዝሮኝ፣ የሻይላን እጅ ይዤ ቆሜ ነበር። በደረቅ በረሃ ውስጥ እንዳለሁ ያህል ነበር እና ብቸኛው የውሃ ምንጭ የሆነው ተስፋዬ ቅዠት ብቻ ነበር፣ ያም ፈጽሞ የማይሆን ነበር። እናቴ ይህንን ጥያቄ አለመቀበሏ ወይም ውሳኔዋን ማዘግየቷ ከዚህ ለማምለጥ ብቸኛ ተስፋዬ ነበር።

በዚያን ጊዜ ተስፋ አልቆረጥኩም ወይም ደስተኛም አልነበርኩም። በትክክል ምን እንደምፈልግ አላውቅም ነበር። ከእናቴ እና ከምወደው ቤተሰቤ ጋር ለዘላለም መኖር ብቻ ነበር የምፈልገው። አሁን ግን ያ "ለዘላለም" የሚለው የእናቴን ምኞት ማሟላት ከፈለግኩ ፈጽሞ እውን የማይሆን ህልም ብቻ እንደሆነ ተሰማኝ። ሌሎችን ለማግኘት አንዳንድ ነገሮችን ማጣት እንዳለብን መቀ
በል ነበረብኝ። ምንም እንኳ ምን ማጣት ተገቢ እንደሆነ እና ምን አይነት አደጋዎች መወሰድ እንዳለባቸው መገንዘብ ወሳኝ ቢሆንም። ግን የተማርኩት አንድ ነገር ቢኖር — ጋብቻ የማይቀር የሕይወት ቀውስ መሆኑ ነው።

ዶ/ር ዩኑስ በውይይቱ ሁሉ አንድም ቃል አልተናገረም። በእራት ሰዓት ከሚካኤል ጋር ጥቂት ቃላት ሲለዋወጥ እንደነበር ተሰምቷል። በከፊል እፎይታ ተሰምቶኝ ነበር፤ ምክንያቱም እሱን ለማናገር የአእምሮ ሁኔታዬ ምቹ ስላልነበረ፤ የውስጥ ግጭቴ ላይ ብቻ ነበር ማተኮር የምችለው። መላው ቤተሰቤ በዚህ ስብሰባ ሙሉ በሙሉ የተደሰተ ይመስላል።

እኩለ ሌሊት ከመድረሱ በፊት ወደ ቤት ደረስን። በመንገዳችን ሁሉ ኡርዋ ዩኑስ ምን ያህል ቆንጆ እንደሆነ እና የነሱ ቤተሰብ ምራት ከሆንኩ ምን ያህል እድለኛ እንደምሆን እያወራች ነበር። በበእርግጥ እኔ መልከ መልካም (ቆንጆ) አጋር ፈልጌ አላውቅም። የጋብቻ ጉዳይ በግድ ሲጫንብኝ፣ እራሴን ከትጉህ፣ ብልህ፣ ቀላል እና አሳቢ ሰው ጋር አስብ ነበር። በየቀኑ አላህን የበለጠ እንድወድ የሚያደርገኝ ሰው። ምንም እንኳ ከውስጤ ያለችው ልዕልት ማራኪ ልኡል ብትፈልግም፣ ውበት አጭር ዕድሜ እንዳለውና ለዘላለም ከእኔ ጋር የሚሆነው ባህሪ እንደሆነ ከብዙ ጊዜ በፊት ተረድቻለሁ። ማንም ሰው በመልኬ እንዲፈርድብኝ ካልፈለግኩ እኔም ግምት ውስጥ ማስገባት የለብኝም።

በዚህ ቦታ ሶስት ረጅም ሰዓታት ቀኑን ሙሉ እንደሰራሁ ያህል አድክሞኝ ነበር። ቤተሰቤ አሁንም ስለሱ ድግስ እየተወያዩ ነበር ግን ለመተኛት ወሰንኩ። ነገ የሶስተኛ ዓመቴ የመጀመሪያ ቀን ይሆናል ይህም ማለት ጥሩ እንቅልፍ ያስፈልገኛል ማለት ነው።

**

ከቅዱስ ቁርኣን የተወሰደ ጥቅስ፡ አል-ሙዘሚል (73:6)

إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا

"ሌሊት መነሳት (ህዋሳትንና ልብን) ለማስማማት በጣም ብርቱ ነው:: ለማንበብም ትክክለኛ ሰዓት ነው::"

የፈጅር ጊዜ ከማብቃቱ ጥቂት ደቂቃዎች በፊት ነበር የነቃሁት። ዉይይታቸው አእምሮዬን በአስከፊ ሁኔታ ውስጥ ጥሎት ነበር፤ ዱዓዎችን እያደረግኩ እስከ ምሽቱ 7 ሰዓት ድረስ በአልጋዬ ውስጥ ተንከባለልኩ። ኢስቲካራ ሶላት መስገድ እንዳለብኝ ስገነዘብ ከሌሊቱ 8 ሰዓት ነበር።

የንጋትን ብርሃንና ወደ ክፍሌ የሚገባውን ቀዝቃዛ ነፋስ እየተመለከትኩ፣ ከሶላት በኋላ በዝምታ ቆየሁ። ትልቅ እርምጃ ከመውሰዴ በፊት ጥንካሬ ያስፈልገኝ ነበር። ቁርኣን ለማንበብ ስሻ፣ አስደናቂ የሆነ አንቀጽ አገኘሁ፦

ሱረቱል አንፋል፣ አንቀጽ 30፦

وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ

"እነሱም አሴሩ፤ አላህም (መላ) አዘጋጀ፤ አላህም ከመላ አዘጋጆች ሁሉ በላጭ ነው።"

ሁሉንም ነገር ለአላህ መተው እንዳለብኝ አውቅ ነበር፣ ነገር ግን ስለማይታወቀው የወደፊት ህይወት መጨነቅ መጥፎ ልማድ አለብኝ። እንደ ሰው፣ ስለ ህይወት በጣም ግድ የለሽ የመሆን ዝንባሌ አለኝ።

አንዳንድ ጊዜ ነገሮችን በቀላል መንገድ የመውሰድ ልማድ ቢኖረኝ ኖሮ በጣም የተሻለ ይሆን ነበር ብዬ አስባለሁ። ከመጠን በላይ ማሰብ በአእምሯችን ውስጥ ያለውን አዎንታዊነት ይገድላል። ከመስታወት መስኮቱ የሚመጣው ቀዝቃዛ ንፋስም እንድረጋጋ አልረዳኝም። እናቴ ትናንት ማታ ምንም አልጠየቀችኝም፣ ግን ብዙ እንደማትጠብቅ አውቅ ነበር።

በዩኑስ ላይ ምንም ስህተት አልነበረም። እውነታዎችን በትክክል ብመረምር፣ ሁልጊዜም ለእኔ ጥሩ ነበር። እሱ ጥሩ ሀኪም ሲሆን በዚያ ወጣትነት ዕድሜውም በጣም ስኬታማ ነበር። ያስደነቀኝ እውነታ ደግሞ ዶ/ር ያሲር የመረጠኝ በባህሪዬ እንጂ በውበቴ ወይም በገንዘቤ አለመሆኑ ነበር። ሴቶች በአጠቃላይ ሁልጊዜ በውበታቸው ይፈተሻሉ ወይም ይተቻሉ። ይህም ሁልጊዜ ራሴን ከሌሎች ጋር ስለማወዳድር በቂ እንዳልሆንኩ እንዳስብ ያደርገኝ ነበር። ውበቴን ግምት ውስጥ አስገብቶ ቢሆን ኖሮ፣ ለ ቆንጆ ልጁ ተመጣጣኝ ባልሆን ነበር።

"ሳናም፣ ለቁርስ ውረጂ!" ስትል እማዬ አዘዘች። እማዬ መልሴን እንደምትጠብቅ እያወቅኩ ቀስ ብዬ ወደ መመገቢያ ክፍል ገባሁ።

"ሰላም ሳናም! ወደ ዩኒቨርሲቲ እየሄድኩ ነው። እባክሽ ጸልዪልኝ" ስትል ሻይላ ጠየቀች። ሻይላና ሚካኤል ዛሬ ቀድመው እየወጡ ነበር፤ ምክንያቱም የሻይላ የመጀመሪያ የዩኒቨርሲቲ ቀን ነበር። እሷ ከሚካኤል ጋር በተመሳሳይ ዩኒቨርሲቲ በአይሮኖቲካል ምህንድስና ገብታለች። ኡርዋን ዛሬ እኔ ማድረስ ነበረብኝ ምክንያቱም ተጨማሪ ትምህርቶች ነበሯት። ጊዜ እንዴት በፍጥነት እንደሚያልፍ አሁንም ማመን አልቻልኩም። እህቶቼ ከፍተኛ ትምህርታቸውን የሚጀምሩት መቼ ነው ብዬ የማስብባቸው ቀናት ነበሩ፣ እና ዛሬ ሻይላ ወደ ህልሟ አንድ እርምጃ ስትጠጋ አላህ በሁሉም ነገር ላይ ስልጣን እንዳለው ተገነዘብኩ። እኛ መጸለይን መቀጠልና አንድ ቀን ነገሮች እስኪሆኑ መጠበቅ ብቻ ነው ያለብን፤ ከዚያም መጠበቁ ዋጋ እንደነበረው ታውቃላችሁ።

"አሰላሙአለይኩም እማዬ! አሁን መብላት አልፈልግም። ከካፌቴሪያው የሆነ ነገር መብላት እችላለሁ?" አባያዬን እያስተካከልኩ አጉረመርምኩ።

"ወዐለይኩሙሰላም ሳናም! ለምግብ ፍላጎትሽ ማጣት ምክንያቱን አውቃለሁ። አንድ ነገር ግልጽ ላድርግልሽ። ውሳኔዬን በአንቺ ላይ አላስገድድም። ትክክል የሚመስልሽን አድርጊ። ግን አንድ ነገር አስታውሺ፣ በጣም ጥቂት ሰዎች ናቸው ምንም እንኳን ሃይማኖተኞች ቢሆኑም ከውበትሽ ወይም ከንብረትሽ ይልቅ ባህሪሽን የሚያደንቁት።" እማዬ ፊቷ ላይ የከበደ አገላለጽ ነበራት፤ ድምጿም ቁምነገርነትን ያሳያል።

"አላህ አንድን ሰው ሲወድ፣ ለዚያ ሰው ያለውን ፍቅር በሌሎች ሰዎች ልብ ውስጥ ያስቀምጣል። መጸለይ እና ፍቅሩን መጠየቅ ብቻ ነው ያለብሽ፣ እና ሁሉንም ነገር ለእሱ ተይው፣እርሱ ምን እንደሚበጅሽ ያውቃል" ስትል እናቴ ንጹህ ጭማቂ ወደ ብርጭቆ እየቀዳች ቀጠለች። በማረጋጊያ ቃላቶቿ ፈገግ ለማለት ሞከርኩ። ምንም ሳልቃወም፣ አንድ ብርጭቆ ድብልቅ የፍራፍሬ ጭማቂ ጠጣሁ። እማዬ ቁርስ መዝለልን ትጠላ ነበር፤ የበለጠ ብከራከርም ስለ አመጋገብና ጤና ተከታታይ ንግግሮችን ትጀምር ነበር።

****

👉 ክፍል 64 ከ 100 ሪያክሽን በኋላ ይቀጥላል…...

እሄን ታሪክ አንብባቹህ ሪያክት የማታደርጉ ሰዎች ግን....😏