🔥 Get Clients in Any Niche
We’ll set up and launch your ads — free of charge
Learn more
- Main
- Catalog
- Recreation & Entertainment
- Advertising on the Telegram channel «🌸СОЛИХА АЁЛ🌸»
5.4
uz
Advertising on the Telegram channel «🌸СОЛИХА АЁЛ🌸»
📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?.. (Б.М.)
Channel statistics
group
Subscribers:
29.1K
visibility
APV
lock_outline
monitoring
ERR
4.3
thumb_up
ER
0.45
payments
СPM:
lock_outline
update
Posts per day:
23.0
Recent Channel Posts
Умрзоқ жонҳолатда уёқ-буёққа қараб ердан каттароқ бир тош топди-да, таваккал ўрис йигитнинг башарасига ирғитди ва орқа-кетига қарамай қочаверди… Қочаверди… Валлоҳи аълам, у отган тош йигитнинг ё бошини ёрди, ё миясининг қатиғини чиқарди… Билмайди… Билмайди… Ҳозир у поездга илашиб қолса бўлди… Бошқаси билан иши йўқ… Иши йўқ…
Аксига олиб, Тошкент поезди эндигина ўрнидан қўзғалган экан. Умрзоқ вагон кузатувчиларининг бақир-чақирига ҳам қулоқ солмай дуч келган вагонга сакраб чиқиб олди. Кузатувчилар уни ташқарига итаришди, у ичкарига талпинаверди. Охири, поъезд шоҳбекатдан узоқлаша бошлагач, Умрзоқ ниҳоят кузатувчини олиб кетишга кўндирди.
Умрзоқда Наташанинг алами кўп эди. Аламини олди. Лекин, шуниси ёмон бўлди-да!.. Бир умрлик бахтимни топдим деб беҳуда қувонган қишлоқи йигитдан бу аламини жуда хунук йўл тутиб олди. Йигитнинг кўнгли синди, боши эгилди. Умрида йиғлаб кўрмаган эди. Поезднинг деразасига бошини қўйиб тўйгунича йиғлади. Ҳўнграб-ҳўнграб йиғлади. Йигирма бирга яқинлашиб ҳам оқ-қорани таний олмаганидан куйди.
Кексайган чоғларида ота-онасини бекор ранжитганидан куйди…
Поездда беихтиёр яна ўша илгариги кўкнорихўр қарияни учратди. Қария бу сафар унга узоқ тикилиб ўтирмади. Ҳатто, кўкнорисини бир четга суриб қўйиб, астойдил гап бошлади:
— Ҳа, болам, бу сафар нега ёлғизсан?.. Шишадошинг қани?..
— Шишадошим… Шишамни синдириб қўйди, бобой… Шунга… Аразлаб кетяпман…
— Тўғри қиласан аразлаб, болам, тўғри қиласан… Айтмаганмидим, ватанни сотма!.. Ватан-а, ватан!.. деб, болам… Ўзбекни кетмонидан қўймасин… Яхшиси, қишлоғингга боргин-да, онаси ўпмаганига уйлан!.. Ана ўша шишангни синдирмайди… Бечорачиликни бўйнингга оли-иб тинчгина яшайвер, болам!..
Шу тобда қария Умрзоқнинг кўзларига худди фариштадек кўриниб кетди. У бу одамнинг кўксига бошини қўйиб боладек эркалангиси, бутун ҳасратларини ёлғиз унгагина тўкиб солгиси келди. Бироқ, бахтга қарши, поезд Қўқонга яқинлаша бошлаганди.
Олимжон ҲАЙИТ
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK
Аксига олиб, Тошкент поезди эндигина ўрнидан қўзғалган экан. Умрзоқ вагон кузатувчиларининг бақир-чақирига ҳам қулоқ солмай дуч келган вагонга сакраб чиқиб олди. Кузатувчилар уни ташқарига итаришди, у ичкарига талпинаверди. Охири, поъезд шоҳбекатдан узоқлаша бошлагач, Умрзоқ ниҳоят кузатувчини олиб кетишга кўндирди.
Умрзоқда Наташанинг алами кўп эди. Аламини олди. Лекин, шуниси ёмон бўлди-да!.. Бир умрлик бахтимни топдим деб беҳуда қувонган қишлоқи йигитдан бу аламини жуда хунук йўл тутиб олди. Йигитнинг кўнгли синди, боши эгилди. Умрида йиғлаб кўрмаган эди. Поезднинг деразасига бошини қўйиб тўйгунича йиғлади. Ҳўнграб-ҳўнграб йиғлади. Йигирма бирга яқинлашиб ҳам оқ-қорани таний олмаганидан куйди.
Кексайган чоғларида ота-онасини бекор ранжитганидан куйди…
Поездда беихтиёр яна ўша илгариги кўкнорихўр қарияни учратди. Қария бу сафар унга узоқ тикилиб ўтирмади. Ҳатто, кўкнорисини бир четга суриб қўйиб, астойдил гап бошлади:
— Ҳа, болам, бу сафар нега ёлғизсан?.. Шишадошинг қани?..
— Шишадошим… Шишамни синдириб қўйди, бобой… Шунга… Аразлаб кетяпман…
— Тўғри қиласан аразлаб, болам, тўғри қиласан… Айтмаганмидим, ватанни сотма!.. Ватан-а, ватан!.. деб, болам… Ўзбекни кетмонидан қўймасин… Яхшиси, қишлоғингга боргин-да, онаси ўпмаганига уйлан!.. Ана ўша шишангни синдирмайди… Бечорачиликни бўйнингга оли-иб тинчгина яшайвер, болам!..
Шу тобда қария Умрзоқнинг кўзларига худди фариштадек кўриниб кетди. У бу одамнинг кўксига бошини қўйиб боладек эркалангиси, бутун ҳасратларини ёлғиз унгагина тўкиб солгиси келди. Бироқ, бахтга қарши, поезд Қўқонга яқинлаша бошлаганди.
Олимжон ҲАЙИТ
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK
837
18:02
01.03.2026
— Ўхшатганим йўқ-ку, болам, ўтиришинг бежо-да!.. Худди турмадан қочган одамдай жавдирайсан-а, вей!..
— Турмадан қочганим йўқ, бобой, қишлоқдан қочдим… — кулиб қўйди Умрзоқ, — Ўрусиядан уйланиб келгандим… Хотинимни сиғдиришмади… Шундан кейин… Менам жўнавордим орқага, нима қилай?!
— Бекор қипсан, болам, — деди қария кутилмаганда чуқур хўрсиниб, — Хотинни йўлига кириб бекор қипсан… Ватан-а, ватан!.. Уни қаёқдаги ажнабий хотинга алмашиб бўларканми?! Мана, мени айтди дерсан, бир кунмас бир кун барибир қайтиб келасан… Қайтгандаям, қон ютиб қайтасан, болам, кўзингни оч!.. — Умрзоқ қариянинг бунақанги кескин гапларини эшитиб дардига дард қўшилди. Айни дамда бу одамни шу қадар ёмон кўриб кетдики, аламига чидолмай яна хотинини ёнига олди-да, жомадондан бир шиша ароқ чиқариб, икковлон аста-секин «майдалай» бошлашди. Қария эса, кўкнори таъсир қилдими, аллақачон хуррак ота бошлаганди.
Ўрусиядаги қариндош-уруғлар Умрзоқни яхши кутиб олишди. Лекин, бу меҳмондўстлик Умрзоқнинг кўнглига ўтиришмасди. Ахир, ўрисчаси, барибир ўрисча-да! «Олдингга ҳамма овқатни қаторлаштириб қўйишади-да, ўзлари индамай ўтираверишади. Биронта кимса мундоқ қараб: «Вей, сен меҳмон эдинг, манавилардан олиб ўтир!» — деса-чи… Умрзоқ нима қилганда ҳам қишлоқданлигига бориб ўзини қандайдир ноқулай сезаверди… Бу ҳам етмагандай, кун ўтган сари Наташа тамоман ўзгариб борарди. У ҳар куни турли-туман кийимда кўчага отланар, баъзан эртадан то ярим тунга қадар «йўқолиб» қолар, қаерларда юргани-ю, нима юмуш билан машғуллиги хусусида эрига «доклад» қилишни ўзига сира эп кўрмасди. Шундоқ ҳам сокин ҳаёт жонига тега бошлаган Умрзоқ эса, хаёлан турли ёмон кўчаларга кириб чиқарди…
Бир куни Умрзоқ уйқудан уйғонди-ю, ёнида яна хотинининг йўқлигини кўриб баттар хуноби ошди. У апил-тапил кийинди-да, қайнонасининг ҳай-ҳайлашига ҳам қарамай кўчага отилди… Ҳа, у ўша ўзлари биринчи куни бирга тушлик қилган кафедадир, балки… Афсуски, у кафегача ҳам етиб боролмади. Автобус бекатини ёқалаб катта йўл бўйига чиққан эдики, қатор машиналардан бири ёнида Наташанинг бегона эркак билан қучоқлашиб турганини кўриб капалаги учиб кетаёзди. «Вой, ифлос-эй… Вой, кофирзода-ей!.. — дея асабий пичирларди Умрзоқ у томонга боришни ҳам, бормасликни ҳам билмай, — Буни хотин деб юрсам, ғирт бузуқи экан-ку!..»
— Наташа, бу ёққа кел дедим! — беихтиёр қичқириб юборди Умрзоқ.
Наташа таниш овозни эшитиб, истамайгина эркакнинг қучоғидан чиқди-да, эрига яқинлашди. У Умрзоққа шунчалик совуқ тикилардики, бутун алами юзига ургандек эди.
— Ҳа-а, нимага орқамдан пойлаб юрибсан, азизим?.. — совуққонлик билан сўради у қошларини чимириб, — Энди сенинг дастингдан кўчагаям чиқолмай қоламан шекилли-а?..
Умрзоқнинг юзидан қони қочди. Тишлари асабий ғижирлаб муштлари тугилди. Наҳотки, хотини, бир вақтлар ўзининг ишқида куйиб-ёнган, «Сендан айрилсам ўламан» дея аюҳаннос солган Наташаси шундай йўл тутса?.. Унда… Севги… Муҳабат қаёқда қолди?.. Илгариги… Йўқ… Яқиндагина қишлоғига етаклашиб борган Наташа қаёқда қолди? Ўзининг эркаклик ғурури қаёқда қолди?.. Нега бориб анави нусханинг башарасини бежаб қўёлмаяпти?.. Йў-ўқ… Мозормаҳалланинг йигитига бунақа ҳунарлар ўтмайди… Ҳа-а, у мусофир… Ҳеч кимга гапи, зўр келганда мушти ҳам ўтмаслиги мумкин… Таъна тошларини жим туриб танасига сингдириши ҳам мумкин… Аммо бундай хўрликка, юзсизликка жимгина қараб тура олмайди… Яхшиси… Кетади… Кетаверади… Муҳаббат шунчалар арзон бўлса, муҳаббатсиз ўтади… Яхшиси… Она қишлоғидаги энг хунук қизнинг товонларига бош қўйиб ухлайди… Аммо бундай бузуқлик тарвақайлаган жойларда қолмайди… Ҳозир… Ҳаммасини айтиб олади-да, кетади… Кетади…
— Вей, ифлос, — деди ҳириллаб Умрзоқ, — Сен ҳали ўзбекни аҳмоқ қилмоқчимисан? Шу йўл билан ўзбекдан қасд олмоқчимисан?.. Ҳе, энангни, билдингми?..
— Нима, нима?.. — шу пайт кутилмаганда ҳалиги ўрис йигит унга яқинлашиб кела бошлади. Умрзоқ, барибир, ўзини йўқотмади. Ер остидан қараб йигитни яхшилаб кузатди… Ҳа, ўзига нисбатан анча кучлига ўхшайди… Демак, қўлига тушса соғ чиқмайди… Нимадир қилиши керак… Нима қилиб бўлса-да, аламини олиши керак бу хунасадан…
— Турмадан қочганим йўқ, бобой, қишлоқдан қочдим… — кулиб қўйди Умрзоқ, — Ўрусиядан уйланиб келгандим… Хотинимни сиғдиришмади… Шундан кейин… Менам жўнавордим орқага, нима қилай?!
— Бекор қипсан, болам, — деди қария кутилмаганда чуқур хўрсиниб, — Хотинни йўлига кириб бекор қипсан… Ватан-а, ватан!.. Уни қаёқдаги ажнабий хотинга алмашиб бўларканми?! Мана, мени айтди дерсан, бир кунмас бир кун барибир қайтиб келасан… Қайтгандаям, қон ютиб қайтасан, болам, кўзингни оч!.. — Умрзоқ қариянинг бунақанги кескин гапларини эшитиб дардига дард қўшилди. Айни дамда бу одамни шу қадар ёмон кўриб кетдики, аламига чидолмай яна хотинини ёнига олди-да, жомадондан бир шиша ароқ чиқариб, икковлон аста-секин «майдалай» бошлашди. Қария эса, кўкнори таъсир қилдими, аллақачон хуррак ота бошлаганди.
Ўрусиядаги қариндош-уруғлар Умрзоқни яхши кутиб олишди. Лекин, бу меҳмондўстлик Умрзоқнинг кўнглига ўтиришмасди. Ахир, ўрисчаси, барибир ўрисча-да! «Олдингга ҳамма овқатни қаторлаштириб қўйишади-да, ўзлари индамай ўтираверишади. Биронта кимса мундоқ қараб: «Вей, сен меҳмон эдинг, манавилардан олиб ўтир!» — деса-чи… Умрзоқ нима қилганда ҳам қишлоқданлигига бориб ўзини қандайдир ноқулай сезаверди… Бу ҳам етмагандай, кун ўтган сари Наташа тамоман ўзгариб борарди. У ҳар куни турли-туман кийимда кўчага отланар, баъзан эртадан то ярим тунга қадар «йўқолиб» қолар, қаерларда юргани-ю, нима юмуш билан машғуллиги хусусида эрига «доклад» қилишни ўзига сира эп кўрмасди. Шундоқ ҳам сокин ҳаёт жонига тега бошлаган Умрзоқ эса, хаёлан турли ёмон кўчаларга кириб чиқарди…
Бир куни Умрзоқ уйқудан уйғонди-ю, ёнида яна хотинининг йўқлигини кўриб баттар хуноби ошди. У апил-тапил кийинди-да, қайнонасининг ҳай-ҳайлашига ҳам қарамай кўчага отилди… Ҳа, у ўша ўзлари биринчи куни бирга тушлик қилган кафедадир, балки… Афсуски, у кафегача ҳам етиб боролмади. Автобус бекатини ёқалаб катта йўл бўйига чиққан эдики, қатор машиналардан бири ёнида Наташанинг бегона эркак билан қучоқлашиб турганини кўриб капалаги учиб кетаёзди. «Вой, ифлос-эй… Вой, кофирзода-ей!.. — дея асабий пичирларди Умрзоқ у томонга боришни ҳам, бормасликни ҳам билмай, — Буни хотин деб юрсам, ғирт бузуқи экан-ку!..»
— Наташа, бу ёққа кел дедим! — беихтиёр қичқириб юборди Умрзоқ.
Наташа таниш овозни эшитиб, истамайгина эркакнинг қучоғидан чиқди-да, эрига яқинлашди. У Умрзоққа шунчалик совуқ тикилардики, бутун алами юзига ургандек эди.
— Ҳа-а, нимага орқамдан пойлаб юрибсан, азизим?.. — совуққонлик билан сўради у қошларини чимириб, — Энди сенинг дастингдан кўчагаям чиқолмай қоламан шекилли-а?..
Умрзоқнинг юзидан қони қочди. Тишлари асабий ғижирлаб муштлари тугилди. Наҳотки, хотини, бир вақтлар ўзининг ишқида куйиб-ёнган, «Сендан айрилсам ўламан» дея аюҳаннос солган Наташаси шундай йўл тутса?.. Унда… Севги… Муҳабат қаёқда қолди?.. Илгариги… Йўқ… Яқиндагина қишлоғига етаклашиб борган Наташа қаёқда қолди? Ўзининг эркаклик ғурури қаёқда қолди?.. Нега бориб анави нусханинг башарасини бежаб қўёлмаяпти?.. Йў-ўқ… Мозормаҳалланинг йигитига бунақа ҳунарлар ўтмайди… Ҳа-а, у мусофир… Ҳеч кимга гапи, зўр келганда мушти ҳам ўтмаслиги мумкин… Таъна тошларини жим туриб танасига сингдириши ҳам мумкин… Аммо бундай хўрликка, юзсизликка жимгина қараб тура олмайди… Яхшиси… Кетади… Кетаверади… Муҳаббат шунчалар арзон бўлса, муҳаббатсиз ўтади… Яхшиси… Она қишлоғидаги энг хунук қизнинг товонларига бош қўйиб ухлайди… Аммо бундай бузуқлик тарвақайлаган жойларда қолмайди… Ҳозир… Ҳаммасини айтиб олади-да, кетади… Кетади…
— Вей, ифлос, — деди ҳириллаб Умрзоқ, — Сен ҳали ўзбекни аҳмоқ қилмоқчимисан? Шу йўл билан ўзбекдан қасд олмоқчимисан?.. Ҳе, энангни, билдингми?..
— Нима, нима?.. — шу пайт кутилмаганда ҳалиги ўрис йигит унга яқинлашиб кела бошлади. Умрзоқ, барибир, ўзини йўқотмади. Ер остидан қараб йигитни яхшилаб кузатди… Ҳа, ўзига нисбатан анча кучлига ўхшайди… Демак, қўлига тушса соғ чиқмайди… Нимадир қилиши керак… Нима қилиб бўлса-да, аламини олиши керак бу хунасадан…
631
18:02
01.03.2026
Айниқса, ким биландир дардлашгиси, ҳасратлашгиси келганда излай-излай биронта бўлсин русийзабон одам тополмагани жуда алам қилди. Ўйлай-ўйлай, бу қишлоқда ортиқ тура олмаслигига кўзи етди ва эрига масалани кўндаланг қўйди.
— Мен бу қишлоқилар орасида ортиқ яшай олмайман, — деди у йиғламсираб, — Бу ерлардан олиб кет мени!.. — Умрзоқ гарчи рус тилида бўлса-да, хотинининг сенсираб гапиришини сира ўзига сингдиролмасди. Қишлоқда кўча чангитиб ўсган-да, бу «янгилик»ни эшитиб тўпорича гап қилди.
— Ке, қўй шу гапингни!.. Сени қайга обораман ҳозир?.. Ликанг-ликанг қилмасдан яшагин-да мундоқ қишлоқчасига бўлмаса!.. — Наташа эса, бу гаплардан сўнг янада алами ошиб бир ўзи йўлга отланишга қарор қилди ва кийимларини йиғиштира бошлади.
Наташа ҳақиқатан ўзини хўрлангандек ҳис этди. Мовий денгизни эслатувчи кўм-кўк кўзларидан оқиб тушаётган ёш тўхтамаган сари ич-ичидан ўксинаверди. Жомадон тутган қўлларини қалтироқ босиб, ҳар қадам босганда нозик тиззалари букилиб-букилиб борди… Ахир… ўзбек тилини умрида эшитиб кўрмаган бўлса нима қилсин?.. Бу ҳам етмагандек, қишлоқ одамлари жуда ғалати бўларкан… Тиззадан баланд кўйлак кийса нима қипти?.. Бирор нарса ўзгариб қолармиди?.. Эр бўлиб бирон мартаям ёнини олмади-я!.. Бўлмаса, уёқдаги ваъдалари қанақа эди…
Наташанинг хаёли бўлинди. Кўримсизгина автобус бекатида икки-уч нафар ширакайф ўсмир болалар ўтиришган экан. Улар келишган, бунинг устига сочлари ёйиқ ажнабий аёлни кўришди-ю, сакраб ўрниларидан туриб кетишди… Бир томони кайфчилик, болалардан бири секин унга яқинлашиб тегажоғлик қила бошлади:
— Девичкахон, куда пойдём-а?.. Куда пойдём?.. — Аллақачон йиғлашдан тўхтаб, анча ўзини босиб олган Наташанинг бу гапдан негадир кулгиси қистади-ю, индамай тескари қаради. Болалар танимасни сийламас деганларидек, унинг индамаганини ноз-карашмага йўйишди чамаси, бараварига ташланиб қолишди. Ўз юртида бу қадар беҳаёликларга дуч келиб кўрмаган Наташа бу тўпори болалардан қандай қутулишни билмасди. Нима бўлса бўлар деди-ю, қўлидаги жомадонни ерга қўйиб безориларнинг ёқасидан олмоқчи бўлди. Қаёқда?.. Ичкилик таъсир қилиб янада кучга тўлиб кетган қишлоқ болалари ҳаш-паш дегунча унинг кийимларини ечиб, ўзини ўриндиқлардан бирига ётқизишди… Яхшиям Наташа тилли-жағли аёл. Овозининг борича бақириб Умрзоқни ёрдамга чақирди. Чақираверди, чақираверди… Орадан қанча вақт ўтди, билмайди. Қаердандир безориларнинг тепасида пайдо бўлган Умрзоқ уларни кўр-кўрона тепкилай кетди. Тепкилайверди… Тепкилайверди… Агар жон ширинлик қилиб қочиб қолишмаганда…
Умрзоқ ҳаммасига тупурди. Кексайиб қолган ота-онаси ҳам, қадрдон қишлоғи ҳам, ҳеч нарса кўзига кўринмади… Ўйлади, ўйлайверди… Барибир, хотинидан кўнглини узолмади… Кетиши керак… Қандай бўлмасин, кетиши шарт… Бу қишлоқда бир ўзи қолгани билан обрў топармиди… Эрта-индин яна ўша эски ҳаммом, эски тос… Кетмон кўтариб далага чопади. Эртадан кечгача қора терга ботиб ишлагани билан на пул орттиради, на обрў… Тўғри ўйлаган экан… Ана, қишлоқда ўсган, ҳамма ориятли деб санайдиган болалар гулдай хотинини яланғочлаб кетишди-ку!.. Бундан ортиқ хўрлик бормиди дунёда?! Шунча ишлардан кейин яна шу қишлоқда қолсинми?! Йўқ… Елкасининг чуқури кўрсин энди бу ерларни…
Умрзоқ бир қарорга келгач, хотинини ёнига олиб таваккал йўлга тушди. Поездга чиқиб жой-жойларини эгаллашгач, икковларининг ҳам чеҳралари очилгандек бўлди. Айниқса, Наташа гўё елкасидан тоғ ағдарилгандек анча енгиллаб қолди. Аммо қўшни ўриндиқда ястаниб ўтириб астойдил кўкнор эзғилаётган нотаниш қария негадир Умрзоқдан сира кўз узолмасди. У то кўкнорисини каплаб-каплаб оғзига солгунгача ҳам термулаверди. Умрзоқ ҳам буни сезди. Бирор нима сўрамоқчи шекилли деб ўйлаб, анча вақт қулоқларини динг қилиб ўтирди. Қариядан садо чиқавермагач, тоқати тоқ бўлиб ўзи гап бошлади:
— Ҳа, бобой, мени бировга ўхшатяпсизми, дейман?.. — Қария пиёладаги совиброқ қолган кўк чойни охиригача симириб ичди-да, маъноли бош чайқаб қўйди.
— Мен бу қишлоқилар орасида ортиқ яшай олмайман, — деди у йиғламсираб, — Бу ерлардан олиб кет мени!.. — Умрзоқ гарчи рус тилида бўлса-да, хотинининг сенсираб гапиришини сира ўзига сингдиролмасди. Қишлоқда кўча чангитиб ўсган-да, бу «янгилик»ни эшитиб тўпорича гап қилди.
— Ке, қўй шу гапингни!.. Сени қайга обораман ҳозир?.. Ликанг-ликанг қилмасдан яшагин-да мундоқ қишлоқчасига бўлмаса!.. — Наташа эса, бу гаплардан сўнг янада алами ошиб бир ўзи йўлга отланишга қарор қилди ва кийимларини йиғиштира бошлади.
Наташа ҳақиқатан ўзини хўрлангандек ҳис этди. Мовий денгизни эслатувчи кўм-кўк кўзларидан оқиб тушаётган ёш тўхтамаган сари ич-ичидан ўксинаверди. Жомадон тутган қўлларини қалтироқ босиб, ҳар қадам босганда нозик тиззалари букилиб-букилиб борди… Ахир… ўзбек тилини умрида эшитиб кўрмаган бўлса нима қилсин?.. Бу ҳам етмагандек, қишлоқ одамлари жуда ғалати бўларкан… Тиззадан баланд кўйлак кийса нима қипти?.. Бирор нарса ўзгариб қолармиди?.. Эр бўлиб бирон мартаям ёнини олмади-я!.. Бўлмаса, уёқдаги ваъдалари қанақа эди…
Наташанинг хаёли бўлинди. Кўримсизгина автобус бекатида икки-уч нафар ширакайф ўсмир болалар ўтиришган экан. Улар келишган, бунинг устига сочлари ёйиқ ажнабий аёлни кўришди-ю, сакраб ўрниларидан туриб кетишди… Бир томони кайфчилик, болалардан бири секин унга яқинлашиб тегажоғлик қила бошлади:
— Девичкахон, куда пойдём-а?.. Куда пойдём?.. — Аллақачон йиғлашдан тўхтаб, анча ўзини босиб олган Наташанинг бу гапдан негадир кулгиси қистади-ю, индамай тескари қаради. Болалар танимасни сийламас деганларидек, унинг индамаганини ноз-карашмага йўйишди чамаси, бараварига ташланиб қолишди. Ўз юртида бу қадар беҳаёликларга дуч келиб кўрмаган Наташа бу тўпори болалардан қандай қутулишни билмасди. Нима бўлса бўлар деди-ю, қўлидаги жомадонни ерга қўйиб безориларнинг ёқасидан олмоқчи бўлди. Қаёқда?.. Ичкилик таъсир қилиб янада кучга тўлиб кетган қишлоқ болалари ҳаш-паш дегунча унинг кийимларини ечиб, ўзини ўриндиқлардан бирига ётқизишди… Яхшиям Наташа тилли-жағли аёл. Овозининг борича бақириб Умрзоқни ёрдамга чақирди. Чақираверди, чақираверди… Орадан қанча вақт ўтди, билмайди. Қаердандир безориларнинг тепасида пайдо бўлган Умрзоқ уларни кўр-кўрона тепкилай кетди. Тепкилайверди… Тепкилайверди… Агар жон ширинлик қилиб қочиб қолишмаганда…
Умрзоқ ҳаммасига тупурди. Кексайиб қолган ота-онаси ҳам, қадрдон қишлоғи ҳам, ҳеч нарса кўзига кўринмади… Ўйлади, ўйлайверди… Барибир, хотинидан кўнглини узолмади… Кетиши керак… Қандай бўлмасин, кетиши шарт… Бу қишлоқда бир ўзи қолгани билан обрў топармиди… Эрта-индин яна ўша эски ҳаммом, эски тос… Кетмон кўтариб далага чопади. Эртадан кечгача қора терга ботиб ишлагани билан на пул орттиради, на обрў… Тўғри ўйлаган экан… Ана, қишлоқда ўсган, ҳамма ориятли деб санайдиган болалар гулдай хотинини яланғочлаб кетишди-ку!.. Бундан ортиқ хўрлик бормиди дунёда?! Шунча ишлардан кейин яна шу қишлоқда қолсинми?! Йўқ… Елкасининг чуқури кўрсин энди бу ерларни…
Умрзоқ бир қарорга келгач, хотинини ёнига олиб таваккал йўлга тушди. Поездга чиқиб жой-жойларини эгаллашгач, икковларининг ҳам чеҳралари очилгандек бўлди. Айниқса, Наташа гўё елкасидан тоғ ағдарилгандек анча енгиллаб қолди. Аммо қўшни ўриндиқда ястаниб ўтириб астойдил кўкнор эзғилаётган нотаниш қария негадир Умрзоқдан сира кўз узолмасди. У то кўкнорисини каплаб-каплаб оғзига солгунгача ҳам термулаверди. Умрзоқ ҳам буни сезди. Бирор нима сўрамоқчи шекилли деб ўйлаб, анча вақт қулоқларини динг қилиб ўтирди. Қариядан садо чиқавермагач, тоқати тоқ бўлиб ўзи гап бошлади:
— Ҳа, бобой, мени бировга ўхшатяпсизми, дейман?.. — Қария пиёладаги совиброқ қолган кўк чойни охиригача симириб ичди-да, маъноли бош чайқаб қўйди.
423
18:02
01.03.2026
📝ХОРИЖЛИК КЕЛИН..
Қишлоқ, барибир, шаҳарга ўхшамайди. Айниқса, уйланиш, узатилиш бобида қишлоқдагилар бошқачароқ йўл тутишади. Биронтанинг боласи қаёқдадир ўрис ёхуд бошқа бир миллатнинг қизига уйланиб кепти, дейишса борми, катта-ю, кичикка худо беради. Бўй етиб-етмаган қизчалар «хориж»лик келиннинг қанақанги бўяниши-ю, оёғига қанча товонли пойафзал кийгани билан қизиқишса, момохонлар унинг рўмол ўрамагани, устига-устак калтагина юбка кийиб олганини кўриб: «Вой-й, бетингдан бузилгу-ур, анави мурдадай оқарган оёқларига ҳеч бўлмаса латта-путта ташлаб олса ўлармикан?!» — дея бурниларини жийиришади…
Йўқ… Бу ҳам майлийди… Қодир ота бунақанги майда-чуйда гап-сўзларга қўл силтаб қўя қоларди… Масжиддаги чоллар қўймаяпти… Ахир нима бўлгандаям, маҳалла-кўйчилик!.. Манаман деган Садир қорилар билан бир товоқдан ош еса, бир жойнамозда ўтириб намоз ўқиса-ю, ўзбошимча ўғли Умрзоқни тийиб қўёлмаса… Армияга кетаётганда қанча тайинлади. «Ҳой, ўғлим, у ерлар бегона юрт, тағин шайтоннинг гапига кириб битта-яримта ўрис қизига уйланиб қўймагин. Ундайлар қариган чоғингда хор қилади. Келганингдан кейин энанг икковимиз маслаҳатлашиб Мўмин бувангнинг қизига уйлантириб қўямиз. Сокина жа кўҳлик қиз бўлган… Ўзинг биласан-ку!..» — деявериб жағида-жағ қолмади… Қаёқда… Кўнгли сезган экан… Ўғлим армиядан келди, деб юрагини ҳовучлаганча кўчага чиқса, Умрзоғи тушмагур бир қўлида жомадон, иккинчи қўлида сап-сариқ ўрис қизни етакла-аб келяпти-я!.. Вой, энди нима қилади?.. Дардини кимга айтади?.. Маҳаллага қандай тушунтиради?.. Бу шўринг қурғур Наташаси на тил билса, на супур-сидир қўлидан келса!.. Э, аҳмоқ, ҳеч бўлмаса, тил ўргатиб, кейин опкелсанг ўлармидинг?! Иш ўргатиш бўлса, энангни ўзи бир марта оғилхонага судраклаб киргандаёқ мулла қип қўярди…
Қодир ота дарвоза ҳатлаб ичкарига кирди-ю, қотиб қолди. Не кўз билан кўрсинки, ўрис келини иккала сони ланг очиқ ерга энгашганча сочини ювар, Умрзоқ эса унинг бошига сув қуйиб турарди…
Қодир ота «келини»нинг бу қилиғидан энсаси қотиб индамай ичкари уйга кириб кетди. Умрзоқ сезди. Ҳарқалай, «эски» одам-да, отаси. Ҳозирги ёшларни қаёқданам тушунсин…
— Сенгаям бошқа жой қуриб кетганмиди бош ювишга? — норози оҳангда ғудраниб қўйди Умрзоқ қўлидаги қуруқ чойнакни бир четга ирғитиб.
— Что, что?.. — Наташа ўзбекчага тушунмай елка қисди, — Ты можешь говорить по русски? — Умрзоқ умрида биринчи марта хотинига жаҳл аралаш ўқрайиб қаради.
— Э, ўрисчага бало борми қишлоқда?.. Бу ер энангни уйимас, билдингми?.. Нозланмай тил ўрганиб қўйсанг бир еринг камайиб қолмасди… — Агар Умрзоқ шу гапларини бирон-бир ўзбек қизига айтса, боплаб жавоб қиларди. Наташа бундай ўзбекча аччиқ-тирсиқларни, афсуски, тушунмади. Фақат эрининг жаҳли чиққанини юзидан сезиб лаб бурганча хонасига йўл олди…
Йўқ. Қодир отага бояги кўрганлари ҳали ҳолва экан. Пешин намозини ўқиш илинжида таҳорат олиш учун ҳовлига чиққан қария Наташанинг қорнидан баланд кофта, бунинг устига шим кийиб олганини кўриб, эсхонаси чиқиб кетаёзди… Ҳа, бу Умрзоқнинг шими… Ие…
— Ҳой, Умри! — бор овозда қичқирди Қодир ота ўғлининг хонаси тарафга ўгирилиб. Қариянинг бежо ҳайқириғини эшитиб бир томондан Умриниса хола, иккинчи томондан Умрзоқ жонҳолатда сарпойчан югуриб чиқишди.
— Ҳа-а, отаси?! — Умриниса хола гап нимада эканини дарҳол англаб ёқа ушлади, — Вой, шўр-и-им!.. Ҳой, қизим, қайнотангиздан уялмадингизми шу аҳволда кўчага чиқишга?.. Вой, шўримга шўрва тўкилиб қолди-и!.. — Умрзоқ хотинининг навбатдаги ҳунаридан хижолат тортиб аста бош эгди. Наташа бўлса, уларнинг ҳайрон бўлаётганини кўриб совуқ жилмайиб олди-да, «деревня» деганча елка қисиб томорқа томонга ўтиб кетди…
Ажнабий келин Мозормаҳаллада пайдо бўлди-ю, қишлоқдагиларга худо берди. Наташа гоҳ шим кийиб, баъзан калта юбкада қишлоқ кўчасидан ўтиб қолди дегунча, ўсмир ўғил болалар тўп-тўп бўлишиб унинг ортидан чопишар, турли бетамиз сўзларни айтиб, жиғига тегишар, хотин-халаж гўё цирк томоша қилаётгандек бурчак-бурчакдан хуфиёна мўралаб зерикмасди… Бора-бора буларнинг ҳаммаси Наташанинг жонига тегди.
Қишлоқ, барибир, шаҳарга ўхшамайди. Айниқса, уйланиш, узатилиш бобида қишлоқдагилар бошқачароқ йўл тутишади. Биронтанинг боласи қаёқдадир ўрис ёхуд бошқа бир миллатнинг қизига уйланиб кепти, дейишса борми, катта-ю, кичикка худо беради. Бўй етиб-етмаган қизчалар «хориж»лик келиннинг қанақанги бўяниши-ю, оёғига қанча товонли пойафзал кийгани билан қизиқишса, момохонлар унинг рўмол ўрамагани, устига-устак калтагина юбка кийиб олганини кўриб: «Вой-й, бетингдан бузилгу-ур, анави мурдадай оқарган оёқларига ҳеч бўлмаса латта-путта ташлаб олса ўлармикан?!» — дея бурниларини жийиришади…
Йўқ… Бу ҳам майлийди… Қодир ота бунақанги майда-чуйда гап-сўзларга қўл силтаб қўя қоларди… Масжиддаги чоллар қўймаяпти… Ахир нима бўлгандаям, маҳалла-кўйчилик!.. Манаман деган Садир қорилар билан бир товоқдан ош еса, бир жойнамозда ўтириб намоз ўқиса-ю, ўзбошимча ўғли Умрзоқни тийиб қўёлмаса… Армияга кетаётганда қанча тайинлади. «Ҳой, ўғлим, у ерлар бегона юрт, тағин шайтоннинг гапига кириб битта-яримта ўрис қизига уйланиб қўймагин. Ундайлар қариган чоғингда хор қилади. Келганингдан кейин энанг икковимиз маслаҳатлашиб Мўмин бувангнинг қизига уйлантириб қўямиз. Сокина жа кўҳлик қиз бўлган… Ўзинг биласан-ку!..» — деявериб жағида-жағ қолмади… Қаёқда… Кўнгли сезган экан… Ўғлим армиядан келди, деб юрагини ҳовучлаганча кўчага чиқса, Умрзоғи тушмагур бир қўлида жомадон, иккинчи қўлида сап-сариқ ўрис қизни етакла-аб келяпти-я!.. Вой, энди нима қилади?.. Дардини кимга айтади?.. Маҳаллага қандай тушунтиради?.. Бу шўринг қурғур Наташаси на тил билса, на супур-сидир қўлидан келса!.. Э, аҳмоқ, ҳеч бўлмаса, тил ўргатиб, кейин опкелсанг ўлармидинг?! Иш ўргатиш бўлса, энангни ўзи бир марта оғилхонага судраклаб киргандаёқ мулла қип қўярди…
Қодир ота дарвоза ҳатлаб ичкарига кирди-ю, қотиб қолди. Не кўз билан кўрсинки, ўрис келини иккала сони ланг очиқ ерга энгашганча сочини ювар, Умрзоқ эса унинг бошига сув қуйиб турарди…
Қодир ота «келини»нинг бу қилиғидан энсаси қотиб индамай ичкари уйга кириб кетди. Умрзоқ сезди. Ҳарқалай, «эски» одам-да, отаси. Ҳозирги ёшларни қаёқданам тушунсин…
— Сенгаям бошқа жой қуриб кетганмиди бош ювишга? — норози оҳангда ғудраниб қўйди Умрзоқ қўлидаги қуруқ чойнакни бир четга ирғитиб.
— Что, что?.. — Наташа ўзбекчага тушунмай елка қисди, — Ты можешь говорить по русски? — Умрзоқ умрида биринчи марта хотинига жаҳл аралаш ўқрайиб қаради.
— Э, ўрисчага бало борми қишлоқда?.. Бу ер энангни уйимас, билдингми?.. Нозланмай тил ўрганиб қўйсанг бир еринг камайиб қолмасди… — Агар Умрзоқ шу гапларини бирон-бир ўзбек қизига айтса, боплаб жавоб қиларди. Наташа бундай ўзбекча аччиқ-тирсиқларни, афсуски, тушунмади. Фақат эрининг жаҳли чиққанини юзидан сезиб лаб бурганча хонасига йўл олди…
Йўқ. Қодир отага бояги кўрганлари ҳали ҳолва экан. Пешин намозини ўқиш илинжида таҳорат олиш учун ҳовлига чиққан қария Наташанинг қорнидан баланд кофта, бунинг устига шим кийиб олганини кўриб, эсхонаси чиқиб кетаёзди… Ҳа, бу Умрзоқнинг шими… Ие…
— Ҳой, Умри! — бор овозда қичқирди Қодир ота ўғлининг хонаси тарафга ўгирилиб. Қариянинг бежо ҳайқириғини эшитиб бир томондан Умриниса хола, иккинчи томондан Умрзоқ жонҳолатда сарпойчан югуриб чиқишди.
— Ҳа-а, отаси?! — Умриниса хола гап нимада эканини дарҳол англаб ёқа ушлади, — Вой, шўр-и-им!.. Ҳой, қизим, қайнотангиздан уялмадингизми шу аҳволда кўчага чиқишга?.. Вой, шўримга шўрва тўкилиб қолди-и!.. — Умрзоқ хотинининг навбатдаги ҳунаридан хижолат тортиб аста бош эгди. Наташа бўлса, уларнинг ҳайрон бўлаётганини кўриб совуқ жилмайиб олди-да, «деревня» деганча елка қисиб томорқа томонга ўтиб кетди…
Ажнабий келин Мозормаҳаллада пайдо бўлди-ю, қишлоқдагиларга худо берди. Наташа гоҳ шим кийиб, баъзан калта юбкада қишлоқ кўчасидан ўтиб қолди дегунча, ўсмир ўғил болалар тўп-тўп бўлишиб унинг ортидан чопишар, турли бетамиз сўзларни айтиб, жиғига тегишар, хотин-халаж гўё цирк томоша қилаётгандек бурчак-бурчакдан хуфиёна мўралаб зерикмасди… Бора-бора буларнинг ҳаммаси Наташанинг жонига тегди.
479
18:02
01.03.2026
╔═🌿═════╗ ╔═🌿═════╗
KIRISH ❤️ KIRISH ❤️
╚═════🌿═╝ ╚═════🌿═╝
644
17:33
01.03.2026
📝АЛЛА (Хикоя)
Моҳиржон уйига кириб борар экан майин товушни эшитиб жилмайди. Шоҳида ўзи ёқтирган қўшиқни ҳиргойи қилар эди. Моҳиржон бу ёқимли товушни бундан 10 йил бурун бир бора эшитганди ва бир умрлик мафтунига айланганди. Ўшанда мактабда Наврўз байрами нишонланаётган эди. Қизлар ўртасида ташкил этилган танлов шартига кўра алла айтиш талаб этиларди. Бошловчи: "Энди навбат учинчи қизимиз Шоҳидага" дегандан сўнг даврага чиқиб келган нозиккина қиз сахнадаги бешик ёнига чўккаладию, алла айта бошлади. Ҳаммаёқ жим-жит бўлиб қолди, фақатгина унинг алласи эшитиларди. Моҳиржон Шоҳидани авваллари ҳам тадбирларда кўп бора куйлаганига гувоҳ бўлганди. Аммо бу сафар унинг куйлаши бутунлай сехрлаб қўйганди. Айни дамда Шоҳидани ўз уйида келинлик либосида алла айтаётганини тасаввур қилиб кўрди-ю, гўё ҳаёлини бошқалар билиб қолгандек беихтиёр ерга боқди.
Шундан сўнг унинг ороми йўқолди.
Бир неча марта кўнглини ёрмоқчи бўлди, лекин қизни кўриши билан негадир сўзлай олмас эди. Бўйчангина, келишган йигит бўлгани, шеърлар машқ қилиб тургани учун кўп қизларни унга ҳавас билан қарашларини биларди, аммо Шоҳидага ўзини муносиб дея олмасди
Бир куни юрак ютиб унга атаб тўрт қатор шеър битдию қизнинг келар йўлини пойлади ва у кўрингач бор журъатини тўплаб мактубни унга тутқазди
Шоҳида мактуб ола туриб бир ялт этиб қарадида индамай ўз йўлида давом этди Ўзини барча жавобларга тайёрлаб келган Моҳиржон учун бу кутилмаган ҳолат бўлди ниманидир тушингандек бўлди-ю юраги орзиқиб кетди
Ора-сира ҳат орқали мулоқотда бўлиб турганларини ҳисобга олмаганда деярли кўришмай, фақат ўз ҳаёлларига чўмиб икки йилни ўтказишди
Оилалари таниш бўлгани учунми ота оналари ҳам тўйларига тезда розилик беришди Улар ҳудди ширин туш кўраётгандек сармаст эдилар
Аммо суйганларни дийдори билан сийлаган тақдир уларга ўта оғир синов берди Оҳанграбодек овозда алла айтиб Моҳиржонни ҳушини олган Шоҳидага ўз фарзандига алла айтиш бахти ҳа деганда насиб этавермади Моҳиржон Шоҳидани ранжитмаслик учун бу мавзуда гаплашмасада рафиқаси ич-ичидан эзилаётганини ҳис қилиб турарди, аммо кутишдан бошқа иложи йўқ чорасиз эди Бора-бора Шоҳида ҳатто ҳиргойи ҳам қилмай қўйди
Бир куни у яқин дўстларидан бирининг ўғлини суннат тўйидан кечроқ қайтди Ҳар қанча харакат қилсада йиғидан қизарган кўзларини беркита олмаётган Шоҳидани Моҳиржон ёнига чақирди диванга хорғин чўзилар экан секин Шоҳи менга алла айтиб бер деб илтимос қилди Шоҳида ялт этиб эрига қаради Катта одамга деди-ю лекин гапини давом эттира олмади. Сўнгра оҳиста эри ёнига чўккалаб бир оз жим қолди; сўнгра кўзларини юмиб, мунгли овозда алла айта бошлади
Алла айтай қаро кўзим ором олгин алла
Шу алламни тинглаб аста ухлаб қолгин алла
Кипригимдан томган ёшга хайрон бўлма алла-ё
Бахтимга сен омон бўлгин хазон бўлма алла
Алла алла алла-ё
Мохиржон чуқур тин олди Шоҳи сен хафа бўлма, менга ҳеч нарса керак эмас охирги нафасимда ҳам сени аллангни эшитиб ўлсам армоним йўқ деди
Ундай деШоҳида гапини давом эттира олмади юзини беркитиб йиғлаб юборди
Бу ҳали бир нави экан Мохиржон кутилмаганда оғир дардга чалиниб қолди. Унга ўпка саратони билан касаллангансиз деб ташхис қўйишди Бормаган жойи учрамаган врачлари қолмади Ҳаммаси бу касалликка даво йўқлигини айтишарди Бир биридан ҳавотирли кунлар ўта бошлади Мохиржон кун сайин кучсизланиб борар Шоҳида эса унинг аҳволини кўриб ўзини қўярга жой тополмасди Ўзининг дардини ҳам унитган боши айланиб ҳолсиз бўлаётганини муттасил югур югурлар натижаси деб ўйларди Узоқ муолажалар ҳам наф бермади Моҳиржон омонатини топширди Сўнги марта уни олдига кирган Шоҳида эрининг унга атаб ёзган тўртлигини эслади
Бордир бир армоним эшит дилрабо:
Сўнги йўл томонга бўлганда раво
Севгингдан битсам-у кафан эгнимга Алланг жарангласа тобутим аро!
Шоҳиданинг кўзларидан тим-тим ёшлар қуюлиб келарди Жудолик дардидан мотамсаро бошини эрининг жасади томон эгиб шивирлаб алла айтишни бошлади Лекин алласини ўзидан бошқа бирор инсон эшитмади
Орадан олти ой ўтиб Моҳиржоннинг уйидан алла овози эшитила бошлади
ШАҲНОЗА РЎЗИЕВА
🌺 @Solixa_Ayol 🌺
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
Моҳиржон уйига кириб борар экан майин товушни эшитиб жилмайди. Шоҳида ўзи ёқтирган қўшиқни ҳиргойи қилар эди. Моҳиржон бу ёқимли товушни бундан 10 йил бурун бир бора эшитганди ва бир умрлик мафтунига айланганди. Ўшанда мактабда Наврўз байрами нишонланаётган эди. Қизлар ўртасида ташкил этилган танлов шартига кўра алла айтиш талаб этиларди. Бошловчи: "Энди навбат учинчи қизимиз Шоҳидага" дегандан сўнг даврага чиқиб келган нозиккина қиз сахнадаги бешик ёнига чўккаладию, алла айта бошлади. Ҳаммаёқ жим-жит бўлиб қолди, фақатгина унинг алласи эшитиларди. Моҳиржон Шоҳидани авваллари ҳам тадбирларда кўп бора куйлаганига гувоҳ бўлганди. Аммо бу сафар унинг куйлаши бутунлай сехрлаб қўйганди. Айни дамда Шоҳидани ўз уйида келинлик либосида алла айтаётганини тасаввур қилиб кўрди-ю, гўё ҳаёлини бошқалар билиб қолгандек беихтиёр ерга боқди.
Шундан сўнг унинг ороми йўқолди.
Бир неча марта кўнглини ёрмоқчи бўлди, лекин қизни кўриши билан негадир сўзлай олмас эди. Бўйчангина, келишган йигит бўлгани, шеърлар машқ қилиб тургани учун кўп қизларни унга ҳавас билан қарашларини биларди, аммо Шоҳидага ўзини муносиб дея олмасди
Бир куни юрак ютиб унга атаб тўрт қатор шеър битдию қизнинг келар йўлини пойлади ва у кўрингач бор журъатини тўплаб мактубни унга тутқазди
Шоҳида мактуб ола туриб бир ялт этиб қарадида индамай ўз йўлида давом этди Ўзини барча жавобларга тайёрлаб келган Моҳиржон учун бу кутилмаган ҳолат бўлди ниманидир тушингандек бўлди-ю юраги орзиқиб кетди
Ора-сира ҳат орқали мулоқотда бўлиб турганларини ҳисобга олмаганда деярли кўришмай, фақат ўз ҳаёлларига чўмиб икки йилни ўтказишди
Оилалари таниш бўлгани учунми ота оналари ҳам тўйларига тезда розилик беришди Улар ҳудди ширин туш кўраётгандек сармаст эдилар
Аммо суйганларни дийдори билан сийлаган тақдир уларга ўта оғир синов берди Оҳанграбодек овозда алла айтиб Моҳиржонни ҳушини олган Шоҳидага ўз фарзандига алла айтиш бахти ҳа деганда насиб этавермади Моҳиржон Шоҳидани ранжитмаслик учун бу мавзуда гаплашмасада рафиқаси ич-ичидан эзилаётганини ҳис қилиб турарди, аммо кутишдан бошқа иложи йўқ чорасиз эди Бора-бора Шоҳида ҳатто ҳиргойи ҳам қилмай қўйди
Бир куни у яқин дўстларидан бирининг ўғлини суннат тўйидан кечроқ қайтди Ҳар қанча харакат қилсада йиғидан қизарган кўзларини беркита олмаётган Шоҳидани Моҳиржон ёнига чақирди диванга хорғин чўзилар экан секин Шоҳи менга алла айтиб бер деб илтимос қилди Шоҳида ялт этиб эрига қаради Катта одамга деди-ю лекин гапини давом эттира олмади. Сўнгра оҳиста эри ёнига чўккалаб бир оз жим қолди; сўнгра кўзларини юмиб, мунгли овозда алла айта бошлади
Алла айтай қаро кўзим ором олгин алла
Шу алламни тинглаб аста ухлаб қолгин алла
Кипригимдан томган ёшга хайрон бўлма алла-ё
Бахтимга сен омон бўлгин хазон бўлма алла
Алла алла алла-ё
Мохиржон чуқур тин олди Шоҳи сен хафа бўлма, менга ҳеч нарса керак эмас охирги нафасимда ҳам сени аллангни эшитиб ўлсам армоним йўқ деди
Ундай деШоҳида гапини давом эттира олмади юзини беркитиб йиғлаб юборди
Бу ҳали бир нави экан Мохиржон кутилмаганда оғир дардга чалиниб қолди. Унга ўпка саратони билан касаллангансиз деб ташхис қўйишди Бормаган жойи учрамаган врачлари қолмади Ҳаммаси бу касалликка даво йўқлигини айтишарди Бир биридан ҳавотирли кунлар ўта бошлади Мохиржон кун сайин кучсизланиб борар Шоҳида эса унинг аҳволини кўриб ўзини қўярга жой тополмасди Ўзининг дардини ҳам унитган боши айланиб ҳолсиз бўлаётганини муттасил югур югурлар натижаси деб ўйларди Узоқ муолажалар ҳам наф бермади Моҳиржон омонатини топширди Сўнги марта уни олдига кирган Шоҳида эрининг унга атаб ёзган тўртлигини эслади
Бордир бир армоним эшит дилрабо:
Сўнги йўл томонга бўлганда раво
Севгингдан битсам-у кафан эгнимга Алланг жарангласа тобутим аро!
Шоҳиданинг кўзларидан тим-тим ёшлар қуюлиб келарди Жудолик дардидан мотамсаро бошини эрининг жасади томон эгиб шивирлаб алла айтишни бошлади Лекин алласини ўзидан бошқа бирор инсон эшитмади
Орадан олти ой ўтиб Моҳиржоннинг уйидан алла овози эшитила бошлади
ШАҲНОЗА РЎЗИЕВА
🌺 @Solixa_Ayol 🌺
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
815
15:27
01.03.2026
Энди телефондан ҳабар юбориб, болаларига ва менга ялинади:
"Қайтсаларингиз бир оила бўлиб яшаймиз!"
Ҳаёт шундай қиммат нарса!
Соғлик бебаҳо!
Умр ўткинчи гап сўзлардан кўра муҳимроқ фалсафаларга тўла...
Ростдан ҳам ҳаммаси ўтади!
Гап сўзлар ҳам, яхши воқеалар ҳам, умрнинг ўзи ҳам..."
Хулоса ҳар кимнинг ўзидан.
Оққа кўчирувчи Ummu Zaynab Ummu
Крикдуши Шухрат
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK
"Қайтсаларингиз бир оила бўлиб яшаймиз!"
Ҳаёт шундай қиммат нарса!
Соғлик бебаҳо!
Умр ўткинчи гап сўзлардан кўра муҳимроқ фалсафаларга тўла...
Ростдан ҳам ҳаммаси ўтади!
Гап сўзлар ҳам, яхши воқеалар ҳам, умрнинг ўзи ҳам..."
Хулоса ҳар кимнинг ўзидан.
Оққа кўчирувчи Ummu Zaynab Ummu
Крикдуши Шухрат
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK
656
15:25
01.03.2026
📝АЁЛ КИШИГА ЖУДАЯМ ҚИЙИН....
(ҳаёт мактабидан бир парча )
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм....
Ассалому алайкум азизларим...
Соғ саломатмисизлар...
Эркелар хафа булишмасину..бу хаётда аёлга кийин купрок...
Бир опахоним суҳбатидан:
Йигирма тўққиз ёшимда туҳматга қолдим. Эримнинг бўлмағур рашки- йўқ нарсага уни ишонтирди...
Душманларим эса "ола-киш" бериб юбордилар...
Учта бола билан ота уйимга "бузуқ" номини олиб қайтдим...
Отамга ўзимни оқлаш учун Қуръон кўтариб чиқдим, қўлимдан уришиб олиб қўйдилар...
"Мен қирқ йил халқнинг боласини ўқитган одамман, миллион ҳил одам боласини кўрдим. Ингичка томирингда нима ўй бор, буни биламан. Бузуқ эмаслигингни ҳам...
Чунки зотимда йўқ. Харомдан егизмаганман, қонингда йўқ! Онанг" тўғри оёқ, тўғри ҳаёл"- сенам уни боласисан...
Мен сенга ишонаман" дедилар...
Қўшни чиқди: кўчанинг гапини кўтариб...
"Одамлар шунақа ўйлаяптийкан-ку!" деб яна фиғоним фалакка чиқди, барибир ўшанда "одамлар нима деяпти?!" деб яшайдиган пайтим экан-да...
Аҳмоқлик қилишимга бир баҳя қолди: ўзимни осмоқчийдим...
Шайтон йўл кўрсатди: "ўлсанг, эрингни кўзи мошдек очилади, уволингга қолганини тушунади, гап сўзлардан қутиласан, кеч-а шу ёлғончи дунёсидан!"
Арқонни энди бўғзимдан ўтказиб, стулни тепганимда, хушёр падари бузрукворим чопиб кириб қолдилар.
Назаркарда одам эдилар: кўзларида аллақандай ғамни кўрдим.
-Битта қаланғи қасанғи, ўзининг фикри йўқ, ким нима деса ишониб кетаверадиган калта ўй- эрни деб ўзингни осишгача борган экансан, демак ўзинг ҳам калта ўй экансан, қизим...
Яшашнинг мағзини тушунмабсан...
Нега сенга Аллоҳ учта бола берди?! Нега сени уларга она қилиб сайлади?!
Шуларни ўйламадингми?!
Энди бу ёғига яшайсан, ҳаёт ўзи секин қўлингдан ушлаб, ақлингни танитади...
Бу эринг билан ҳам ярашиб кетасан, болаларинг улғаяди!
Бироқ, ҳаёт бир нарсани сенга уқтиради-ки, ўзининг нарҳи- битта эрдан қиммат эканлигини сенга англатади!- дедилар...
Қўлимдаги арқоним хўл бўлиб, шу сўзларни эшитиб ўтирдим...
Шундан кейин кўп вақт ўтмади, эрим ялиниб келди ва ярашдим...
Яна бир фарзандим туғилди...
Пулим кўпайди ва одамлар орасида обрў топдим...
Ҳеч ким-ўша мени ўзимни осишга ундаган воқеани қайта эсламади ҳам...
Гўёки у тушимда бўлиб ўтгандек эди...
Бироқ эримдан кўп куйдим...
Бир ичиб милицияга тушади, бир гиёҳванд моддалар истеъмол қилиб...
Танбал ва турган битгани ғалва инсонга айланди. Оила ва рўзғор ўзимнинг зиммамда эди. Бозорма-бозор кезиб, икки қаватли уйлар қурдим.
Соғлиғим яхши эмасди, жигар ҳасталигига чалиндим. Шундай бўлса-да, тирикчилик...
"Мусофирман-ку ким таниб ўтирибди!" деб Туркияда моллар солинган оғир қопларни елкага олиб кетаверардим...
Жабрини кўрдим...
Эрим кунлардан бир кун- ичиб келиб, жигаримга тепди. Болаларим зўрға ажратиб қолишмаганда билмадим нима бўлардим...
Кўз олдимдан отамнинг сиймоси, қулоқларим остидан гаплари ўтди.
"Ҳаёт ҳали- ўз нархини сенга англатади..."
Эртаси куни унинг телефонда кимгадир гапираётган гапларини эшитиб қолдим:
"Жигарига тепдим атайлаб, ўлмади. Жони қаттиқ экан, зормандани!"
Унинг бошқа аёл билан муносабати борлигини билардим. Тишимни тишимга қўйдим.
Ичиб келиб: "уйимни бўшатиб қўй, уйланаман!" деб вайсади.
Яна отамнинг сўзларини эсладим: "Энди яшайсан, ақлинг кириши учун ҳам- яшашинг керак, битта эр ва бугун гапириб эртага унутадиган одамларнинг гап-сўзи деб ўзингни осмоқчи бўлганинг хато эканлигини англашинг учун ҳам яшайсан энди қизим..."
Болаларим билан эрим уйда йўқлигида қўлга илинган нарсаларни олдиг-у, ижара уйга чиқиб кетдик.
Шу воқеага ҳам олти йил бўлибди. Шу вақт ичида "Аллоҳга таваккал деб яшадим. Икки фарзандимни ўқишга жойладим, қиз узатдим, тўйлар қилдим. Набиралар кўрдим...
Эрим мендан кейин уйни батарейкаларини, арматураларини суғириб ичди, қўлга илинган нарсани сотди.
Кейин ўзининг тирикчилиги учун Россияга кетди.
(ҳаёт мактабидан бир парча )
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм....
Ассалому алайкум азизларим...
Соғ саломатмисизлар...
Эркелар хафа булишмасину..бу хаётда аёлга кийин купрок...
Бир опахоним суҳбатидан:
Йигирма тўққиз ёшимда туҳматга қолдим. Эримнинг бўлмағур рашки- йўқ нарсага уни ишонтирди...
Душманларим эса "ола-киш" бериб юбордилар...
Учта бола билан ота уйимга "бузуқ" номини олиб қайтдим...
Отамга ўзимни оқлаш учун Қуръон кўтариб чиқдим, қўлимдан уришиб олиб қўйдилар...
"Мен қирқ йил халқнинг боласини ўқитган одамман, миллион ҳил одам боласини кўрдим. Ингичка томирингда нима ўй бор, буни биламан. Бузуқ эмаслигингни ҳам...
Чунки зотимда йўқ. Харомдан егизмаганман, қонингда йўқ! Онанг" тўғри оёқ, тўғри ҳаёл"- сенам уни боласисан...
Мен сенга ишонаман" дедилар...
Қўшни чиқди: кўчанинг гапини кўтариб...
"Одамлар шунақа ўйлаяптийкан-ку!" деб яна фиғоним фалакка чиқди, барибир ўшанда "одамлар нима деяпти?!" деб яшайдиган пайтим экан-да...
Аҳмоқлик қилишимга бир баҳя қолди: ўзимни осмоқчийдим...
Шайтон йўл кўрсатди: "ўлсанг, эрингни кўзи мошдек очилади, уволингга қолганини тушунади, гап сўзлардан қутиласан, кеч-а шу ёлғончи дунёсидан!"
Арқонни энди бўғзимдан ўтказиб, стулни тепганимда, хушёр падари бузрукворим чопиб кириб қолдилар.
Назаркарда одам эдилар: кўзларида аллақандай ғамни кўрдим.
-Битта қаланғи қасанғи, ўзининг фикри йўқ, ким нима деса ишониб кетаверадиган калта ўй- эрни деб ўзингни осишгача борган экансан, демак ўзинг ҳам калта ўй экансан, қизим...
Яшашнинг мағзини тушунмабсан...
Нега сенга Аллоҳ учта бола берди?! Нега сени уларга она қилиб сайлади?!
Шуларни ўйламадингми?!
Энди бу ёғига яшайсан, ҳаёт ўзи секин қўлингдан ушлаб, ақлингни танитади...
Бу эринг билан ҳам ярашиб кетасан, болаларинг улғаяди!
Бироқ, ҳаёт бир нарсани сенга уқтиради-ки, ўзининг нарҳи- битта эрдан қиммат эканлигини сенга англатади!- дедилар...
Қўлимдаги арқоним хўл бўлиб, шу сўзларни эшитиб ўтирдим...
Шундан кейин кўп вақт ўтмади, эрим ялиниб келди ва ярашдим...
Яна бир фарзандим туғилди...
Пулим кўпайди ва одамлар орасида обрў топдим...
Ҳеч ким-ўша мени ўзимни осишга ундаган воқеани қайта эсламади ҳам...
Гўёки у тушимда бўлиб ўтгандек эди...
Бироқ эримдан кўп куйдим...
Бир ичиб милицияга тушади, бир гиёҳванд моддалар истеъмол қилиб...
Танбал ва турган битгани ғалва инсонга айланди. Оила ва рўзғор ўзимнинг зиммамда эди. Бозорма-бозор кезиб, икки қаватли уйлар қурдим.
Соғлиғим яхши эмасди, жигар ҳасталигига чалиндим. Шундай бўлса-да, тирикчилик...
"Мусофирман-ку ким таниб ўтирибди!" деб Туркияда моллар солинган оғир қопларни елкага олиб кетаверардим...
Жабрини кўрдим...
Эрим кунлардан бир кун- ичиб келиб, жигаримга тепди. Болаларим зўрға ажратиб қолишмаганда билмадим нима бўлардим...
Кўз олдимдан отамнинг сиймоси, қулоқларим остидан гаплари ўтди.
"Ҳаёт ҳали- ўз нархини сенга англатади..."
Эртаси куни унинг телефонда кимгадир гапираётган гапларини эшитиб қолдим:
"Жигарига тепдим атайлаб, ўлмади. Жони қаттиқ экан, зормандани!"
Унинг бошқа аёл билан муносабати борлигини билардим. Тишимни тишимга қўйдим.
Ичиб келиб: "уйимни бўшатиб қўй, уйланаман!" деб вайсади.
Яна отамнинг сўзларини эсладим: "Энди яшайсан, ақлинг кириши учун ҳам- яшашинг керак, битта эр ва бугун гапириб эртага унутадиган одамларнинг гап-сўзи деб ўзингни осмоқчи бўлганинг хато эканлигини англашинг учун ҳам яшайсан энди қизим..."
Болаларим билан эрим уйда йўқлигида қўлга илинган нарсаларни олдиг-у, ижара уйга чиқиб кетдик.
Шу воқеага ҳам олти йил бўлибди. Шу вақт ичида "Аллоҳга таваккал деб яшадим. Икки фарзандимни ўқишга жойладим, қиз узатдим, тўйлар қилдим. Набиралар кўрдим...
Эрим мендан кейин уйни батарейкаларини, арматураларини суғириб ичди, қўлга илинган нарсани сотди.
Кейин ўзининг тирикчилиги учун Россияга кетди.
656
15:25
01.03.2026
play_circleVideo preview is unavailable
☝️ЭРИ БЕФАРК ВА ХИЕНАТ КИЛАДИГАН АЕЛЛАР УЧУН КАНАЛИМИЗДА КЕРАКЛИ НАРСАЛАР БОР.
💃 БУНИ ИШЛАТГАНДАН СУНГ ЭРИНГИЗ ОЛДИНГИЗДАН КЕТОЛМАЙ КОЛАДИ 👇🏻
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
💃 БУНИ ИШЛАТГАНДАН СУНГ ЭРИНГИЗ ОЛДИНГИЗДАН КЕТОЛМАЙ КОЛАДИ 👇🏻
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
https://t.me/+q9pvbdTjS6xjOTli
622
14:59
01.03.2026
imageImage preview is unavailable
253
14:30
01.03.2026
close
29.1K
Subscribers*
+29130
yesterday
-308
in the last week
-1274
in the last month
lock
Views per post*
lock
in the first 24 hours
4.3%
ERR*
4.34
ERR over 24 hours
4.35
ERR over 48 hours
4.92
ERR over 72 hours
0.45%
ER*
0.0
Average reach (over 24hr)
14948
Total number of posts*
--
Completed orders on Telega.io
--
Repeat orders on Telega.io
3 years и 9 months
Channel age
Reviews channel
No reviews
New items
32.5
Diraamaa Hirkoo Maarsaa 3ffaa
Recreation & Entertainment
5.0
4.0K
ERR:
14.4%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$12.00$12.00local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
27.3
JUJUTSU KAISEN SAISON 3 Vf/Vostfr
Recreation & Entertainment
5.0
1.7K
ERR:
1.8%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$3.60$3.60local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
27.3
WhatsApp status video group
Recreation & Entertainment
2.2K
ERR:
7.2%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$6.00$6.00local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
26.2
📼VIDΞФS DΞ 𝕐𝕠𝕦𝕋𝕦𝕓𝕖 🏮
Recreation & Entertainment
1.1K
ERR:
5.9%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$1.80$1.80local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
17.2
ህንድ ፊልም በትርጉም
Recreation & Entertainment
1.2K
ERR:
7.0%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$3.60$3.60local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
12.4
𓄂꯭꯭≛⃝꯭꯭ᬼI DID IT በዘነዘና≛⃝꯭꯭
Recreation & Entertainment
1.6K
ERR:
12.1%
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$1.20$1.20local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
7.2
Truth with Rose 😍😍
Recreation & Entertainment
5.8K
ERR:
--
lock_outline
lock_outline
CPM
local_activity
$8.40$8.40local_mall
0.0%
Remaining at this price:0
Catalog of Telegram Channels for Native Placements
Advertising on the Telegram channel «🌸СОЛИХА АЁЛ🌸» is a Telegram channel in the category «Отдых и развлечения», offering effective formats for placing advertising posts on TG. The channel has 29.1K subscribers and provides quality content. The advertising posts on the channel help brands attract audience attention and increase reach. The channel's rating is 5.4, with 0 reviews and an average score of 0.0.
You can launch an advertising campaign through the Telega.in service, choosing a convenient format for placement. The Platform provides transparent cooperation conditions and offers detailed analytics. The placement cost is 38.71 ₽, and with 0 completed requests, the channel has established itself as a reliable partner for advertising on Telegram. Place integrations today and attract new clients!
keyboard_double_arrow_left
shopping_cart
Channels:
0
Subscribers:
0
Views:
lock_outline
Total:
$0.00
Add to Cart
Clear the cart
Are you sure you want to clear the cart?
You will be able to add channels from the catalog to the cart again.
You will be able to add channels from the catalog to the cart again.
Clear my cart
Cancel
Комментарий