Advertising on the Telegram channel «🌸СОЛИХА АЁЛ🌸»

​​АССАЛАМУ АЛАЙКУМ! 🌹

🎀... Аллоҳдан қалбингиз сакинатини;
🎀... Юзингизга табассум ва нурни;
🎀... Танангизга соғликни;
🎀... Ҳаётингизда тавфиқни;
🎀... Хонадонингизга тинчлигини давомли бўлишини;
🎀... Ўзингиз ва ота - онангиз ва сизга азиз бўлган барча яқинларингизни мағфират қилишини сўрайман!
🎀... Аллоҳ ҳар бир тонгни бахт-саодат ила қаршилашингизни насиб айласин!

ШАНБА ТОНГИ
МУБОРАК АЗИЗЛАРИМ.

🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig

​​📝БУ ОТА.

Синглимни турмушга берганимизга уч ой бўлди. Тўйни ўтказиб уйга қайтаётганимизда отам кўзларида ёш билан дедилар:
- Қизни узатиш ўғилни уйлантиришдан фарқ қилар экан. Ўғлингни уйлантирганингда ўзингни зиёда бўлгандек ҳис қилар экансан. Қизингни узатганингда эса бир парчанг камайганини ҳис қилар экансан.
Отамнинг бу гаплари қулоғим остида жаранглайди. Қачон унутсам бир воқеа содир бўлиб уни менга эслатади.
Бир неча кун олдин бир узук кўрдим. Унда "Аввал сени мен яхши кўрганман" деб ёзилган эди. Сир эмас, мен кўзига араб хати ёзилган узукларни яхши кўраман. Ўша жумлаларнинг сирини, унинг ортидаги қиссани билгим келаверади.
Муҳими узукда "Аввал сени мен яхши кўрганман" деб ёзилган ва бу узук ота томонидан қизининг никоҳ тўйида қизга совға қилинган эди.
Бу менга отамнинг юқоридаги гапларини эслатди. Бир парчам узиладиган кунни эслаб қизларимга қарайман.
Узук қиссасидан узилиб бўлишим билан бир хабар ўқидим. Американинг Виржиния штатида яшовчи 44-ёшли бир ота ҳар куни бир дастрўмолга одоб ва ахлоққа ундовчи бир жумла ёзиб қизи мактабда овқатланадиган қутичага солиб қўйишга одатланади.
Бир куни ота аҳволи оғирлашаётганини ҳис қилади. Шифокорга борса унга саратон ташхисини қўйиб саноқли умри қолганини айтишади. Шунда у қолган умрини ғанимат билиб қизи учун саккиз юзта рисола битади. Уларни хотинига бериб ўрта мактабни битиргунича ҳар куни биттадан қизининг сумкасига солиб қўйишини васият қилади.
Дарҳақиқат ота вафот қилди, аммо қизига битган рисолалари ёдгорлик бўлиб қолди.
Тўғри, оналарнинг фарзандларига бўлган меҳрларини шоирлар куйлашади, адиблар ёзишади. Оналар ҳақиқатда ҳақли бу мақтовларга. Олдингилар шундай дейишар эди. Биз ҳам уларга тобемиз бу мавзуда.
Аммо оталарга қани таъриф? Қаламлар уларга одатда қиё боқмайди. Чунки улар эркакда. Эркак аёлга нисбатан чидамли ва ҳисларини яширишга куч топа оладиганроқ бўлади. Фақатгина ошкор муҳаббатнигина кўра оладиганлар сўқирлардир.
Отанинг қизига бўлган муҳаббатини Набиййимиз саллоллоҳу алайҳи ва саллам бундан 1400-йил аввал минбардан туриб эълон қилиб қўйганлар:
Қизим менинг бир парчам. Уни нотинч қилган мени нотинч қилибди. Унга азият берган менга азият берибди.
Бир эр хотинига азият беришга одатланган эди. Аммо қизчасини эркалар, уни жуда яхши кўрар, у билан ўйнар эди. Хотини унга:
- Уни турмушга берганингиздан кейин эри уни хорласа нима қиласиз? деди.
Эр:
- Уни ўлдираман, деди.
Шунда хотин:
- Менинг ҳам отам яхши кўрадилар. Мен ҳам севадиган отанинг қизиман, деди...

🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

​​📝​​ОБЕДГА ПУЛ БЕРСАНГИЗ ЕТАДИ.

Бугун мардикор бозорига бордим,  тўхтаб улгурмасимдан машина атрофини ишчилар ўраб олиб:

- ака нечта одам керак,  нима иш бор?   деб хаттоки нима ишлигини қизиғи йўқ ишлайверамиз дегувчилари мошинага чиқиб ўлтириб ҳам олишди.

-  тахоратхона учун чуқур кавлаш керак,  менга фақат чуқур кавлайдиганлар керак дейишим билан тўпланганларни ярми бир четга ўтиб навбатдаги клентни кута бошлашди.

Рўпарамдаги ишчиларни орасидан қотмадан келган юзларида тақвони нури бор 25 ёшлардаги бола эътиборимни тортди.

-  укажон сиз чуқур кавлашла борасизми,  асбобларингиз борми,  шерикчи?

Саволларимга - ҳа ҳаммаси бор фақат пулини келишсак бораверамиз деди.

Усталарни олдимда йўлга тушдик,  чуқурни ҳар бир метрига 150 мингдан келишдик.

Йўлда хозмагдан тупроқ тортиш учун икки дона челак олиш учун уста болага пул бериб дўконга киргазиб юбордим.

Уста бола дўкондан челакни олиб чиқдида мен берган пулни қўлимга бериб:

- хозмагчи сизни танир экан,  пул олмай  - акага айтгин ўша хонадондагилар хаққимизга дуо қилиб қўйишсин деди.

Манзилга етиб бордик,  хонадонга етиб бориб киргунимизга қадар уста бола бир оғиз ҳам гапирмай нималарнидир ҳаёл суриб махзун холга тушганди:

-  хўўш,  мана бу ерни кавлаш керак,  мен сизларга беш метр чуқур кавлаш хаққини бериб кетаман,  ишни битириб уйингизга кетишингиз мумкин.

Уста йигитча шериги билан ниманидир пичирлашиб гаплашдида менга қараб:

-  ака,  бизга обед қилиш учун пул берсангиз бўлди,  чуқурни эса иншааллох чиройли қилиб кавлаб берамиз.

- укажон,  обедни шу ерда қилаверасизлар,  пулни эса олинглар,  бу сизларни меҳнатингиз учун.

Уста аста ёнимга келиб хонадон сохибаси эшитмаслиги учун пичирлаганича:

-  ака,  отам рахматли айтгандила:  етим хонадонни хатто деворига ҳам суяниб бўлмайди,  бу ҳам етимни хаққи дер эдилар,  қолаверса ўзим ҳам етимликда катта бўлдим,  12 ёшимда дадам вафот этганлар. Шунинг учун иложи бўлса бизга  5 литр оддий сув ва обедга егулик олиб келиб беринг,  хизматимизни хаққини эса Роббимиздан охиратда олишликни умид қиламиз.  Йўқ десангиз бизга жавоб беринг,  кетиб бошқа жойда иш қилаверамиз.

Ё Аллоҳ,  бизга юборган дининг бунча ҳам гўзал,  бу диндаги тақво эгалари эса мени яна ҳам лол қолдиришда давом этмоқда.  Мусулмонлардан қилиб яратганинг учун сенга хамдлар бўлсин.  АЛХАМДУЛИЛЛАХ.

Ха,  азизлар,  ҳаётда баъзан биз кутмаган оддий инсонлардан шундай ибратлик насихатлар ҳам бўлиб туриши биз учун жуда кучлик даъватдир.
Шундай тақволик умматлар кўпаяверсин.

🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

📝БИР ИНСОН ТАҚДИРИ... (ҳикоя)

Бир дустимнинг хаёт йулини эшитиб таъжжубда қолдим. Наҳот шундай инсонларни ер кўтарганига, қиёмат ўз эшикларини очмаганига ҳайратланасан киши. Келинг азизларим ул қизни тилидан сўзлаб берайин, бу воқиа кимлар учундир ибрат бўлса шод бўлар эдим.
Мен оддийгина оилада иккинчи фарзанд бўлиб дунёга келдим деб бошлади қиз хикоясини.Онам оддийгина ўқитувчи дадам уша мактабда завхоз эди. Ота-онам бир
амаллаб олти боласига қора қазонини қайнатиб очдан ўлдирмасди.Узларини савдога уришса буларди, аммо иккиси ҳам номозхон бўлганлари учунми, сабр қаноатли
эди, ҳамма неъмат Аллоҳнинг ихтиёри билан берилишини У берган неъматдан кўпини минг ишласа ҳам топа олмасликни узларига шиор қилишганди назаримда.
Вақт соат миллари каби айланиб мактабни ҳам тамомлабман , кўримсизгина қиз бўлганим учунми ҳеч кимга менга севги изҳор қилмаган, ё ота-онам мактабда
ишлаганлари учун ҳайиқишганми буёғи менга қаронғу. Мактабни тамомлаб техникумга ўқишга кирдим. Уч йил ўқидим, у ерда ҳам йигитлар назарига тушмадим, аммо қизлар билан роса қалин эдим. Суҳбат бошласак қизигандан қизирди.
Қишлоғимиз идорасига ҳисобчи бўлиб кирдим, иш куним бошланди.Ўзим мустақил равишда пул ишлашни бошладим.
Бир куни ишдан келсам онажоним ёнларига чақирдилар.
Нима гап онажон? дедим.
Сенга совчи келди қизим,нима дейсан? дедилар.
Уялиб Ихтиёр ўзларингизда дедим.
Йигит билан туйгача холамнинг қўшнисини уйига икки марта учрашдим. Оғир табиатли босиқ бола эди. Ўзим сал эркароқ бўлганим учун иккимиз мос тушдик деб ўйладим ўзимча.
Туй бўлди. Эрим билан ўн йил севишганлардай тонг отгунча суҳбатлашардик. Мен бахтиёр эдим. Бу бахтиёр кунларим асрларга боради деб хом хаёлга берилибман, ё
севинганим Аллоҳимга ёқмадими йигирма бир кунлик келинчакка Эрим сен ёқмай қолдинг?Сени кўрсам асабим бузилаяпти.деди тўсатдан.
Ёқамни ушладим.Наҳотки бир кунда ўзгариб қолдингиз? Сизга нима бўлди? дедим йиғлаб.
Ширин сўз бўлсанг ҳам хунуксан тушиндингми? Мен кўр эканман келиб-келиб сенга уйланаманми?деди яна тиш қайраб.
Ўша кундан мен у учун оддий эрмак кечаси фақат кечаси учун керак бўладиган матоҳга айландим. Қайнонам ҳам кўп иш буюришни бошлади, балки ўғли мен унга ёқмай қолганимни айтганми билмадим. Кўричак касали билан оғриниб шифохонага
тушдим, операция қилишди. Беш кун ётиб ота уйимга бормоқчи эдим, эрим Мени уйимга борасан онангникига пишириб қуйибдими?деди.
Оилам бузилмасин деб эрим билан жўнадим. Мени жаррохлик столидан келганимга қарамай эрим кечаси хотинлик вазифамни бажаришимни буюрди. Мен унамадим, чунки ўзимдан утганини ўзим билардим. Оғриқлар ўз кучини кўрсатаётган эди.
Яна жанжал яна эримнинг хархашалари бошланди.
Сиз ҳам инсонку кўриб туриб нега бунақа қилаяпсиз? Озроқ сабр қилинг.дедим.
Сен ақилли бўлиб қолдингми? Менга ақл ўргатадиган бўлиб қолдингми?деб бир шапалоқ урди.
Эртаси куни аламдан йиғлаб ота уйимга бордим, онамга айтиб бердим.
Сиқилма қизим ҳаммаси ўтиб кетади, озроқ сабр қил, бир шапалоққа ҳам қайтиб келасанми? Одамлар устимиздан кулмайдими? дедилар.
Эртаси куни мени олиб бориб қўйдилар.
Эримнинг кундан кунга меҳри юқолиб борарди. Мен ҳомиладор бўлдим.
Кунлардан бирида қайнисингилларим эрим боғга ишга кетишди. Мен уйга қолдим. Улар қайтгунча овқат қилиб қўйишим керак эди . Бош қоронғулигим оғир кечарди, ёғ овқат ҳидига юрагим кўтариларди. Қайнонам ҳам қўшни уйига чиқиб кетди. Уйда қайнотам иккимиз қолдик. Қайнотам нарвонда туриб нимадур қоқаётган эди
болғаси тушиб кетди.
Келин болғани олиб бер деди мени чақириб.
Болғани узатдим. Қайнотам болғани олиш ўрнига билагимдан ушлади.
Нима қилаяпсиз дадажон? Ақлингизни едингизми?дедим ҳажондан қотиб.
Менга айёрона кулиб болғани олди. Авзойи баданим қўрқувдан титраб кетганди.
Уша воқиани қурқишданми билмадим эримга айтмадим.
Эртаси куни қайнотам яна болаларини ишга жўнатди, ҳатто қайнонамни ҳам. Ошхонага оғзимни боғлаб овқат қилаётсам кириб келди, қўрқув зўридан қўлимга пичоқ олдим.

Яқинлашсанг ўлдираман дедим титраб.
У орқага тисарилди-да гапирди. Қайнисингилларингни қайнонангни қилиқларини кўриб турибсан, ҳатто эрингни ҳам агар айтганимни қилсанг мана шу уйда малика
бўласан.
Ош нонингизни қилиб чойингизни олдингизга қўйиб турибманку!дедим.
Мен бошқа нарсани айтаяпман.деди безбетларча.
Ифлос экансиз! Чиқинг бу ердан!дедим.
Ўзинг биласан яна бир ўйлаб кўр.деди-да чиқиб кетди.
Ўша куни онамнинг уйига яна йиғлаб бордим, бўлган воқиаларни айтиб бердим, онам йиғлаб юбордилар.
Шўрлик қизим уйимиз куйибдику қайнотанг ёмон одам эканку дедилар.
Эртаси куни Қайнотам қайнонам мени олиб кетишга келишди.
Дадам қайнотамни ёқасидан олиб урмоқчи бўлди, ажратиб қўйишди.
Сен ифлос қизимга нима дединг?дедилар дадам уни урмоқчи булиб.
Қайнотам йиғлагудай гапирди.
Қандай одамсизлар, туҳмат қилишга бошқа баҳона топилмадими? Мен келинимга шунақа дейманми? Ўғлимнинг хотинигая?!
Қайнотамнинг ролга кирганига шокка тушгандим, тилим айланмасди. Қайнотам хаёлимга Аловуддин шамчироғининг жинига ўхшарди гуё ,товба товба ҳозир ота онам олдига йиғлаб гапириши менга қимматга тушганди.
Майли ота сифатида чидайман, қизим бунақа туҳматингни энди қилма, бўлажак набирам отасиз қолмасин. Қиёматда нима деб жавоб бераман Аллоҳ олдида деди менга термулиб.
Хуллас ота-онам менга ишонишмай яна жўнатиб юборишди.
Эрталаб чой ичилиб яна ҳамма ишга жўнади.Мен яна уйда ёлғиз. Бир соатлар ўтмаси қайнотам кириб келди-да менга тиржайди.
Барибир бўйнимга қўёлмайсан , лартимга розимисан? деди.
Оёқ қўлларим бўшашиб кетди, токчага югурдим у ерда пичоқ борлиги билардим.
Йўқол кет ифлос ўлдираман сени тегинсанг менга дедим пичоқни дастасини маҳкам қисганча.
У чиқиб кетди. Уйга ёлғиз қолишдан қўрқиб қолдим, ҳомиладор бўлсам ҳам ишга чиқаман деб туриб олдим. Даштга ишлай бошладим, кечга келардим, чарчаб
қолардим. Кечки овқат тайёрлаш менинг зиммамда эди, овқатни қилиб ё ердим ё йўқ ухлаб қолардим, кечаси эрнинг турткилаши кимга ёқади дейсиз. Отасини қилиқларини айтсам эрим менга ёпишиб кетди.
Туҳмат қилаяпсан, сени тарбия қилган онангни! деб сўкиниб.
Ўртада мен қип-қизил ёлғончига айландим.
Дардимни эшитгувчи инсон қолмаганди дунёда, биргина зотдан булак.
Номозни ургандим, Аллоҳимга ошино тутиндим, жойномозда Ундан мадад сўрардим. Мени қайнотам билан ёлғиз қолдирмасликни сўрардим, чунки аҳён аҳёнда қайнотамнинг бошқача қилиқлари чиқа бошлади, буёғини айтсам юрагим дош бермайди. Қўлимда пичоқни тутиб олдимга келишига йўл қўймасдим халос. Болам туғилди. Ўзимча ўйладим энди дўзахий қайнотам ўз қилиқларини ёмон ниятли фикрларини йўқотарда деб, эримни менга мехри ошар деб ўйлагандим, афсус
адашган эканман букрини гўр тўғрилайди деган нақл бежиз эмас экан.
Бир кун қайнотам қўлимга хат тутди.
Ўқиб қайтиб берасан деди-да чиқиб кетди.
Доим ёнимда пичоқ юргани учун яқинлаша олмаганлигидан энди хат берганди.
Кечирим хатимикан деб ўқидим.
Эй Аллох узинг саклагин....
Бу хат ўн саккиз ёшли йигитнинг ишқий мактубига ўхшарди.
Бир тамондан асабим бузилган бўлса ҳам иккинчи тамондан хурсанд эдим чунки менга ишонмаётган қавми қариндош ота-онам учун кўрга ҳасса бергандек эди бу хат.
Бир амаллаб кўчага чиқдиму уйга жўнадим. Хатни уйдагиларимга кўрсатдим. Энди улар ишонишар деб ўйлагандим адашган эканман.
Эртасига келган қайнотам яна тан олмади эл олдида. Сабри косам тўлиб борарди, ўлим тўшагида ётган бувижонимнинг олдиларига бориб ҳамма гапни айтдим.
Бувим дадамни ёнларига чақириб:
Ўғлим агар қизингни қайнотасини гапига ишониб уша даргоҳга қайтарсанг берган сутимга норизоман! дедилар.
Шу гап билан уйимга қолдим. Дадам ҳам кейинчалик менга ишондилару аммо ўғлимни: Ит боласи қурбонликка ярамас деб уйга анча вақт олиб келишимга
йўл қўймадилар.
Боламга қайнисингилларим қарамагани учун бечора касал бўлиб шифохонага тушиб қолибди. Дадамга оҳу зор қилиб амаллаб кўндирдим, ўғлимни бағримга олдим.

​​Акамнинг хотини ҳам одамсимонларга мансуб эмасди. Гоҳ мени жиркирди гоҳ боламни. Эркалигим уша хонадон фарзанди эканлигимни унутдим , худди келгиндига ўхшаб қолгандим, бирор нарса гапирмоқчи бўлсам дадам ҳам уришадиган одат
чиқардилар. Ўзимни ўлдиргим келарди гоҳо, аммо боламга кўзим қиймасди, уни менга ҳар куни мултирайдиган нигоҳини ташлаб кетгим келмасди.
Аллоҳимнинг ўзи мададкор ўзи паноҳим эди, дардимни эшитгувчи ҳам ўша зот эди.
​​Аёл бошим билан ишлашгакиришдим, бойларни уйига мардикорлик қилдим, далага фермерлар жойига ер чопдим,....
Хуллас озми кўпми қўлимга пул туша бошлади. Ўзим чарчаб ишласам ҳам ўғлимнинг усти бўтлигидан, қорни тўқлигидан хурсанд эдим. Ўша кунларда амакимнинг аёли янгам Москвадан телефон қилиб иш борлигини онажонимга айтибдилар. Уч кунда бир амаллаб пул топиб белит олиб мусофир элга етиб келдим. Мен учун янги давр бошланди....
Бу ерда кимларни кўрмадим дейсиз, жой учун танини сотганлар қанча, ёши анчага борса ҳам ёш йигитлар билан ишрат қилганлар қанча экан. Ўша иллатларни ўзимга юқтирмаслик учун номозни ўқирдим. Кечалари туриб нафл номозларини ўқирдим.
Аллоҳим мендан марҳаматини дариғ тутмади. Яхши ишлаб пул топа бошладим.
Ўғлим учун уй кўтардим чиройли қилиб ҳамма хонасини безатдим. Аллоҳимга шукурлар бўлсинким энди ўзимни уйим жойим бор. Ўғлим ҳам Аллоҳим паноҳида катта бўлмоқда.
Қайнотам қайнонамга Аллоҳим кўрсатди. Икки қизи ҳам эрдан чиқиб келибди, қайним эса ҳафтасига хотин алиштирадиган одат чиқарган экан, бу гап билан уларни устидан кулмоқчи эмасман, аммо қайтар дунё деб бежизга айтмаган эканлар. Аллоҳим уларга ҳам кўрсатганига шукур, мени эса ёруғ юз ила шу кунларга етказганига шукур деб ўз ҳикоясини якунлади дўстим.
Хулоса сиздан азизлар, қалби пок иймони кучли инсонга минг таъна тошларини ёғдирмасин ботқоққа қолган олмос ўз қадрини йўқотмаган каби уни ҳеч ким
иродасини буколмайди. Уқиганлар фикр қилганлар учун бошим ерга теккунча
таъзимдаман. Бу тоифа иблис қайноталардан Аллоҳим ҳар битта орзу ҳавасли келинчакларни ўзи асрасин.

🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

📝МИТТИ ҲИКОЯЛАР

Ҳошиядан ташқарида

Йигит ўғрилик билан қамалди. Буни эшитган биринчи ўқитувчиси маҳбусни кўргани келди.
— Нега ундай қилдинг?..
— Билмадим... — кўзини ерга тикди йигит. — Мактаб даври эсингиздами? Дафтар ҳошиясидан ёзувим четга чиқиб кетса, «бўлиб туради», дердингиз. Ўшанда қўлимга бир урмаган экансиз. Шунда қонун доирасидан чиқмаган ва бу ерда ўтирмаган бўлармидим?..

Меҳрибонлик уйида
— Ойим бугун келадими? — доимий саволини берди бола тарбиячи опасига.
— Бугун ойингнинг тоби бўлмай қолибди. Тузалса, албатта келади, асалим.
— Менинг дадам-чи? Қачон келаркан? — суҳбатга қўшилди бир қизча.
— Даданг ишхонасидан рухсат ололмаяпти. Ишларини якунласа, келади, асал қизим.
Тарбиячи эртага болаларнинг саволига нима деб жавоб беришни ўйларди...

Кечикиш
— Ҳеч гул бермайсиз, — маъюс кулди аёли.
— Тўйимизда берганман-ку! — ҳазилга олди эркак.
— Шунгаям ўн йил бўлибди-я...
— Ҳали сенга кўп гул бераман. Ҳаётимиз олдинда...
Аммо ҳар куни гулбозордан ўтаркан, эркак ўйларди: «Бирор кун албатта гул оламан!»
...Ваъдасини бажариб ниҳоят гулдаста олди. Уни аёлининг қабрига қўйди.

Ватан ва севги
Улар интернетда танишишди. Уч йиллик ёзишмалардан сўнг бир-бирисиз туролмасликларини тушунишди. Аммо, бир «лекин»и бор эди. Йигит бошқа миллат, қиз ўзга эллик эди.
— Мен ватанимни, уйимни ташлаб кетолмайман, — деди қиз. — Бирга бўлишимизни истасангиз, ўзингиз келинг! Шу ерда, менинг диёримда бир умр бахтли-саодатли яшаймиз...
Йигит кўп ўйланмади: дарров рози бўлди. Кўп ўтмай қизнинг қаршисида пайдо бўлди.
— Сизга турмушга чиқолмайман, — деди қиз пойига чўккан йигитга қараб. — Ватанидан, оиласидан бир зумда кечган инсон мендан қанча вақтда кечиб кетаркин? Ортингизга қайтинг, сизни оқ ювиб, оқ тараган тупроғингиздан айрилманг.

Ижодкор
— Мен катта ёзувчи бўлмоқчиман! — деди у хотинига, фарзандларига. —Ижод қилаётганимда ҳалал берманглар!
У туну-кун ижод қилди. Унга кўзларини мўлтиратиб тиккан қизини ҳам, юрак ютиб бўйнига осилолмаган ўғлини ҳам кўрмади. Жуфтига бағишлолмаган изҳорларини китобига битди. Фарзандларига айта олмаган ширин сўзларини китобига ёзди. Оиласига кўрсатолмаган ғамхўрликни китобда исботлади!
У танилди. Унинг шоҳ асарлари минглаб нусхаларда чоп этилди. У шон-шуҳратга бурканди.
— Энди етар, — деди бир кун қўлидаги қаламни қўйиб. — Кексайибман...
Шундай дея атрофига қаради: ҳеч ким йўқ эди. У бир уюм китоблари ичра ёлғиз қолганди.

Омилик
У китобни турфа кўйга солди.
Тандирни ёқиш учун тутантириқ қилди. Писта сотаётганда варақларини йиртди. Асабига тегаётган пашшаларга қарата қурол қилди. Ўғилларига «самолёт» ясаб берди. Эшик очиқ турсин учун тиркагич қилди. Дераза ойналарини артди. Ҳатто хожатхонада ҳам фойдаланди...
Аммо бирор марта ўқиб кўрмади.
Йиллар ўтиб, нурсиз қалбига недир етишмай қолди... Китобни қўлига олди. Ўқий деганда эса кўзлари аллақачон нурдан қолган, қўллари эса тинимсиз қалтирарди...

Оғриқли учрашув
Мен уни ўн етти ёшимда учратдим. Автобусда. Онам дам унга, дам менга қарарди. Ниҳоят, кўзларини дераза ортидаги манзарага тикди-да:
— Шу эди... менга доялик қилган аёл, — деб шивирлади.
Вужудим кўзга айланди. Шарпадек аёл сари одимладим.
— Қўлингиздан ўзим тушиб кетганмидим?..
Овозим шунчалик паст чиқдики, у мени эшитмади. Автобус тўхтади ва у бекатда тушиб қолди. Оқсоқланмасликка тиришиб жойимга қайтдим...

«Ортиқча»
— Келинингизга «болани олдир», деб айтдим. Тўрттаси етади ўзи. Шундоғам рўзғорга етказолмай юрибман... — ҳасрат қилди ўғил онасига.
— Шундай дегин... Отанг ҳам бир вақтлар сени — бешинчи фарзандимни «олдир» демаган экан-да? Шунда бойиб кетармидик? Сенсиз...
Ўғилни ток ургандек бўлди.

«Обрў»
— Обрўимга путур етказадиган бирор иш қилмаларинг! —– ота ўғилларига дўқ урганча, кеча мастликда ариққа йиқилиб лой теккан шимини қоқа-қоқа нари кетди.

​​«Қимматли» маслаҳат
— Севиб қолдим, дўстим... Сендан маслаҳат олиш учун келдим. Афсуски, у оилали аёл. Бошим қотди!

​​— Аёл ҳам сени деса, бирга бўлинглар. Умр бир марта берилади, ахир! — дедим дангал.
— Энг ёмони шундаки, унинг эри...
— Э, эри вақти келиб тушунади. Севмаган одаминг билан яшашдан нима наф? — қўл силтадим. — Маслаҳатим, уни бахтли қил!
Дўстим билан бўлган бу суҳбатдан кўп ўтмай хотиним мени ташлаб кетди...

Ҳамдардлар
Отаси вафот этди. Онаси йиғлаб-йиғлаб бошқага турмушга чиқди. Бола янги дадасидан хавфсиради. «Ўгай дадалар ёмон бўлади», дейишганди ўртоқлари. Уни бағрига тортмоқчи бўлган амакини силтаб қочиб қолди. Ертўлага кириб олиб ўз дадасини эслаб кўз ёш тўкди.
— Нега йиғлаяпсан? — уни яширинган жойидан топиб олди янги дадаси.
— Дадамни соғиндим...
— Мен ҳам жуда соғиндим, — унинг елкасини силади янги дада. — Отам ўлганида роса йиғлаганман. Ҳалиям қумсайман.
— Сизнинг ҳам дадангиз йўқми? — унга ҳайрон бўлиб боқди бола.
— Ҳа... сен каби ёлғизман, болам. Дўст бўласанми мен билан? — кўзлари намланди янги даданинг.
— Бўламан... — у узатган қўлларни тутди бола.
Ҳамдардлар ҳар куни ачомлашиб бирга ухлайдиган бўлишди.

Она
— «Онажоним» номли шеърингиз шундай юксак мукофотга лойиқ кўрилибди! Табриклаймиз, — деди мухбир шоирга.
— Ташаккур! — мағрурланди ижодкор.
Буни телевизордан томоша қилаётган онанинг шодликдан кўзларига ёш келди. Ўғли машҳур шоир бўлибди!
Сўнг Қариялар уйидаги чироқлар ўчирилди. Она ўрнига чўзилди.

Фолбин
Эшигида одамлар турнақатор бўлиб тизилиб олишган. Бири бахт сўраб келган, бири эса тахт. Кимнингдир соғлиғи йўқ, яна кимнингдир бойлиги. Фарзанд илинжида илҳақ, узук йўқотган ҳуркак нигоҳлар... Барчаси мана шу аёлдан нажот истаб келишган.
Не ажабки, фолбин аёлнинг на бахти бор, на қувончи. Эри кетиб қолган, фарзанди яримжон. Кароматгўйлиги ўзига кор қилмаса, ўзгаларга қандай наф келтиришини эса биров ўйлаб кўрмасди.

🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

📝Ўзим таниган аёллар қисмати ҳақида нимадир ёзмоқчи эдим. Анчадан бери ўйлаб юраман. Балки бисотимга йиққан-терганларимни жамлаб каттароқ нимадир ёзарман...
Вақт кўрсатади.
Чивиннинг қаноти, аёлнинг эса макри- баъзи курашлардан омон чиқишда асқотармиш...
Ҳозир ўйлаяпман: аёл қаердадир ўткир бўлиши керакми?! Балки маъсумалик унга кўпроқ ярашар?!
Билмайман...
Қачонлардир бир аёл ҳаёти ҳақида "Аёл мактублари" деб номланган кичик бир қатра ёзгандим.
Мен таниган бу аёл уйдан кўчага чиқмайдиганлар ва ўз эрига итоатлилар сафидан эди. Кўчага чиққан пайтларида ҳам агарда рўпара келиб қолгудек бўлсам, ранги синиққан бир чеҳрани кўрардим.
Эр бадқовоққина, юриш-туриши ҳудди бир нарсадан сира ичи чиқмаётган одамдек...
Аёл эса хунуккина эди-ю фарзандларини ва ана ўша бадқовоқ турмуш ўртоғини доимо ярақлатиб кийинтириб қўярди.
"Ўғлинг бўлсин- тилла ошиқ ўйнаган, қизинг бўлсин ўз ҳуснига тўймаган..."
Ҳа, мен ёқтирган халқ термасида шундай сатрлар бор. Агар фарзанд тарафдан олиб қарасак, Нигор опа бу бахтдан тўкис аёл эди. Ўғли истараликкина, қизи эса қўғирчоқнинг ўзгинаси!
Бир йили байрам либослари коллекциямни суратга олишда модель қизалоқ қидирдим. Ўйлаб-ўйлаб хаёлимга Нигор опанинг ўша ўзига ўхшамаган чиройликкина қизчаси келди.
Бирга ишладик. Ҳар тугул шундан кейин кўча кўйда кўришсам аёлнинг ўзи менга қараб жилмайиб саломлашадиган бўлди.
Гапни ортиқча чўзиб ўтирмайман. Ҳа, мен икки йилча олдин ўзим таниган бу аёл ҳақида кичкинагина бир қатра ёзганимда унга ачиниб ёзганман, унга энди Яратган меҳрибон бўлишини ич-ичимдан сўраб...
Болалигимдан бировни ҳис қилиш учун кўпинча ўша одамнинг ўрнига ўзимни қўйиб кўриб бир нарсаларни ўйлайман. "Аёл мактублари" ана шундай ҳолатларнинг бирида ёзилди.
Нигор опани охирги марта кўрган куним ҳалигача ёдимда. Ўшанда у машинадан зўрға юриб тушганди. Ҳудди юришни янги ўрганган боладек йиқилиб кетаман-йиқилиб кетаман деб уйи остонасигача етиб олди. Эри эса бу пайтда аллақачон ўзини ичкарига олиб улгурган, негадир ортидан аранг юриб келаётган аёлга ўзини мутлақо алоқаси йўқдек тутарди.
Ёрдамга шошдим. Яна ўшандек ҳазин жилмайиш... Нега бундай қадам ташлаётганини эса минг ҳижолатда сўрадим.
"Почечная давления" деб қисқагина жавоб берди. Докторга кўриниб қайтишаётган экан.
Шу уни охирги кўрганим. Аёл узоққа бормай оламдан ўтди...
Мана ҳозир ҳам ўйласам, ичим ҳузунга тўляпти.
Тунов куни йўлим тушиб яна ўша эски маҳаллага бордим. Қараб турсам янги машинадан Нигор опанинг эри тушиб келяпти. Ҳудди қандайдир сеҳргар бу одамнинг юз қиёфасини ўзгартириб қўйгандай.
У машинадан тушиб ҳудди жентельменлардай орқа эшикни очди. Мен пастга тушмоқчи бўлаётган аёлнинг қўлидан у чақалоқни олаётганини кўрдим.
Сўнг икки кишилашиб машина юкхонаси томонга ўтишди. Бола бир қўлда, аёл эса қўлини чўнтагига солиб ҳўшшайганча турарди. Болалар сумкаси эркакнинг елкасига илинди, иккинчи бўш қўлга бозор халталаридан бир нечтаси олинди.
Бахтли оила қачонлардир Нигор опа бир ўзи зўрға юриб ўтган йўлдан ёнма-ён кулишганча юриб ўтишди...
Кўп ўйлайман, қадр топмоқ учун аёл аслида қандай бўлиш керак? Ёки бу икки қалб ўртасига Аллоҳ таоло солган иссиқчиликка боғлиқми ҳаммаси?
Билмайман...
АЁЛ МАКТУБЛАРИ
Аёл сиздан кетиб боряпти. Жисман эмас, руҳан сиздан олислаб боряпти. Уни Ҳавога сингиб бораётганини сезганингизга кўп бўлмади ҳали, ҳадемай у йўқ бўлишини кўнглингиз сезяпти.
У кетгач, нима ўзгаради, ўйлаб кўрдингизми?
Беш, олти кун ўтгачгина сезасиз, уйингиз уни ахийри ютиб йўқ қилди, лекин қайсидир бурчак уни сизга яна қайтарадигандай туюлаверади.
Қайсидир бурчак...
Ишдан қайтганингизда у кўпроқ анави жойда ўтирарди, ўша жой кўпроқ уни қайтиб берадигандай туюлмаяптими?
Секин аста унинг китоби юзини чанг босади, кийимлари тугунларга тушиб четга олинади, болалар ўзи билан ўзи, овқатга қозонлар осилаверади, кунлар ўтаверади...